[1] Mira animalium pro se cuique[2] sollertia astutis sima[3] . ascendendi[4] in tantam[5] altitudinem[6] difficultas draconi [7] ; itaque tritum[8] iter ad pabula speculatus[9] ab excelsa[10] se[11] arbore inicit. scit ille inparem sibi luctatum[12] contra nexus[13] ; itaque arborum aut rupium attritum[14] quaerit. cavent hoc dracones ob idque gressus primum alligant cauda: resolvunt illi nodos manu; at hi in ipsas nares caput condunt pariter que spiritum praecludunt[15] et mollissimas lancinant[16] partes. iidem obvii deprehensi in adversos erigunt se oculosque maxime petunt. ita fit ut plerumque caeci ac fame et maeroris [17] tabe[18] confecti reperiantur.
[19] quam[20] quis aliam[21] tantae discordiae causam attulerit nisi naturam[22] spectaculum[23] sibi paria[24] conponentem[25]?
Est et alia dimicationis huius fama. elephantis frigidissimum esse sanguinem; ob id aestu torrente praecipue draconibus [26] expeti. quam ob rem in amnes[27] mersos insidiari bibentibus[28] coortosque[29] inligata manu in aurem morsum defigere , qnoniam is[30] tantum locus defendi[31] non possit manu[32]. dracones esse[33] tantos, ut totum[34] sanguinem capiant, itaque elephantos ab iis ebibi siccatosque[35] concidere et dracones inebriatos opprimi conmorique.