[1] Vulgaris quoque haec spina, ex qua[2]aenae[3] fulloniae[4] inplentur, radicis[5] usus habet[6]. per Hispanias[7] quidem multi et inter odores et ad unguenta utuntur[8] illa, aspalathum[9] vocantes. est sine dubio hoc nomine spina silvestris in oriente, ut diximus, candida[10], magnitudine arboris[11][12] iustae,
nascitur pluribus locis, sed non ubique odoratus. quam vim haberet caelesti arcu[23] in eum innixo[24] diximus.[25] sanat taetra[26] oris ulcera et ozaenas, genitalia exulcerata[27] aut carbunculantia, item rhagadia, inflationes potu[28] discutit et strangurias. cortex sanguinem reddentibus medetur. decoctum eius alvum sistit[29]. similia praestare silvestrem quoque putant.
[34] Paliurus quoque[35] spinae genus est. semen eius Afri[36] zuram[37] vocant, contra scorpiones efficacissimum, item calculosis et tussi. folia adstrictoriam vim habent. radix discutit panos, collectiones, vomicas[38], urinas trahit pota. decoctum eius in vino alvum sistit, serpentibus adversatur. radix praecipue datur in vino.
[39] Aquifoliae[40]folia contusa addito sale articulorum morbis prosunt, bacae purgationi feminarum, coeliacis, dysintericis , cholericis. in vino potae sistunt alvum. radix decocta et inlita extrahit infixa corpori, utilissima[41] et luxatis tumoribusque. aquifolia arbor in domo aut villa sata veneficia arcet. flore[42] eius aquam[43] glaciari Pythagoras tradit; item baculum ex ea factum in quodvis animal emissum, etiamsi citra ceciderit defectu[44] mittentis, ipsum per sese[45] cubito[46] propius adlabi; tam praecipuam naturam inesse arbori .—Taxi arboris fumus necat mures.
[47] Nec rubos ad maleficia tantum genuit natura, ideoque et mora his[48], hoc est vel hominibus cibos[49], dedit. vim[50] habent[51] siccandi, adstringendi[52], gingivis, tonsillis, genitalibus accommodatissimi[53]. adversantur serpentium sceleratissimis , haemorrhoidi et presteri, flos aut mora scorpio- [54] nibus[55]. vulnera[56] sine collectionum periculo iungunt[57]. urinas cient[58].
[59][60] caules eorum teneri tunduntur exprimiturque sucus, mox sole cogitur in crassitudinem mellis; singulari remedio contra mala oris oculorumque, sanguinem exscreantes[61], anginas, vulvas, sedes, coeliacos intellegitur[62] potus aut inlitus . oris quidem vitiis etiam folia commanducata prosunt et ulceribus manantibus aut quibuscumque in capite inlinuntur. cardiacis sic vel[63] per se inponuntur a mamma sinistra, item stomacho[64] in doloribus oculisque procidentibus .
[65] instillatur sucus eorum et auribus. sanat condylomata cum rosaceo cerato. cauliculorum[66] ex vino decoctum uvae[67] praesentaneum remedium est. iidem per se in cibo sumpti cymae modo aut decocti in vino austero labantes dentes firmant. alvum sistunt et profluvia sanguinis; dysintericis prosunt[68]. siccantur in umbra, ut[69] cinis crematorum uvam reprimat. folia quoque arefacta et contusa iumentorum ulceribus utilia traduntur.
[70] mora, quae[71] in iis[72] nascuntur, vel efficaciorem stomaticen praebuerint[73] quam sativa[74] morus. eadem compositione vel cum hypocisthide tantum et melle bibuntur in cholera et a cardiacis et contra araneos. inter medicamenta, quae styptica vocant, nihil efficacius rubi mora ferentis radice decocta in vino ad tertias partes, ut colluantur[75] eo oris ulcera et sedis[76] foveantur, quae[77] tanta[78] vis est, ut[79] spongeae ipsae lapidescant .