[1] igitur a terrae centro[2] apsides altissimae sunt Saturno in scorpione, Iovi in virgine, Marti in leone, soli in geminis , Veneri in sagittario, Mercurio in capricorno, lunae[3]in tauro, mediis omnium partibus, et e contrario ad terrae centrum humillimae atque proximae. sic fit ut tardius moveri[4] videantur, cum altissimo ambitu feruntur[5], non quia adcelerent tardentve naturales motus, qui certi ac singuli sunt illis, sed quia deductas ab summa apside lineas coartari[6] ad centrum[7] necesse est, sicut in rotis radios, idemque motus alias maior, alias minor centri propinquitate sentitur.
[8] altera sublimitatium[9] causa, quoniam a suo centro apsidas altissimas habent in aliis signis, Saturnus in librae parte vicesima, Iuppiter cancri quinta decima,Mars capricorni XXVIII, sol arietis XVIIII[10], Venus piscium XXVII[11], Mercurius virginis XV, luna tauri III[12]. tertia altitudinum ratio caeli mensura, non circuli, intellegitur, subire eas aut descendere per profundum aëris oculis aestimantibus.
[13]Huic conexa latitudinum signiferi obliquitatisque causa est. per hunc stellae quas diximus[14] feruntur, nec aliud[15] habitatur in terris quam quod illi subiacet, reliqua a polis squalent. Veneris tantum stella excedit eum binis partibus, quae causa intellegitur efficere ut quaedam animalia et[16] in desertis mundi[17] nascantur. luna quoque per totam latitudinem eius vagatur, sed omnino non excedens eum[18]. ab his Mercurii stella laxissime, ut[19] tamen e[20] duodenis partibus—tot enim sunt latitudinis[21]—non amplius octonas[22] pererret, neque has aequaliter, sed duas in[23] medio eius et supra quattuor, infra duas.
sol deinde medio fertur inter duas partes flexuoso draconum meatu inaequalis , Martis stella quattuor mediis[24], lovis media[25] et super eam duabus[26], Saturni duabus[27] ut sol[28]. haec erit latitudinum ratio ad austrum descendentium aut ad aquilonem subeuntium . hac[29] constare et tertiam illam a terra subeuntium in caelum, et pariter scandi eam quoque existimavere plerique falso[30]. qui ut coarguantur, aperienda est subtilitas inmensa et omnes eas conplexa causas.
[31]Convenit stellas in occasu vespertino proximas esse terrae et altitudine et latitudine[32], exortusque matutinos in[33] initio cuiusque fieri, stationes in mediis latitudinum articulis , quae vocant ecliptica. perinde confessum est motum augeri, quamdiu in vicino sint terrae; cum abscedant in altitudinem[34], minui. quae ratio lunae maxime sublimitatibus adprobatur. aeque non est dubium in exortibus matutinis etiamnum augeri atque a stationibus primis tris superiores deminuere[35]se usque ad stationes secundas.
quae cum ita sint[36], manifestum erit ab exortu matutino latitudines scandi, quoniam in eo primum habitu[37] incipiat[38] parcius adici motus, in stationibus vero primis et altitudinem[39] subiri[40], quoniam tum primum incipiant[41] detrahi numeri[42] stellaeque retroire. cuius rei ratio privatim reddenda est. percussae in qua diximus parte et triangulo solis radio inhibentur rectum agere cursum et ignea vi levantur in sublime.
hoc non protinus intellegi potest visu nostro, ideoque existimantur stare, unde et nomen accepit statio. progreditur deinde eiusdem radii violentia et retroire cogit vapore[43] percussas. multo id magis in vespertino earum exortu, toto sole adverso[44] cum in summas apsidas expelluntur minimaeque[45] cernuntur, quoniam altissime absunt, et minimo feruntur motu, tanto minore[46], cum[47] hoc in altissimis apsidum evenit signis.
ab exortu vespertino latitudo descenditur parcius iam se minuente motu, non tamen ante stationes secundas augente, cum et altitudo descenditur , superveniente ab alio latere radio[48] eademque vi rursus ad terras deprimente, qua[49] sustulerat[50] in caelum e[51] priore triquetro. tantum interest, subeant radii an superveniant , multoque eadem magis in vespertino occasu accidunt . haec est superiorum stellarum ratio; difficilior reliquarum et a nullo ante nos reddita.