Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Chapter 1§ 2.1 Chapter 2§ 2.2 Chapter 3§ 2.3 Chapter 4§ 2.4 Chapter 5§ 2.5 Chapter 6§ 2.6 Chapter 7§ 2.7 Chapter 8§ 2.8 Chapter 9§ 2.9 Chapter 10§ 2.10 Chapter 11§ 2.11 Chapter 12§ 2.12 Chapter 13§ 2.13 Chapter 14§ 2.14 Chapter 15§ 2.15 Chapter 16§ 2.16 Chapter 17§ 2.17 Chapter 18§ 2.18 Chapter 19§ 2.19 Chapter 20§ 2.20 Chapter 21§ 2.21 Chapter 22§ 2.22 Chapter 23§ 2.23 Chapter 24§ 2.24 Chapter 25§ 2.25 Chapter 26§ 2.26 Chapter 27§ 2.27 Chapter 28§ 2.28 Chapter 29§ 2.29 Chapter 30§ 2.30 Chapter 31§ 2.31 Chapter 32§ 2.32 Chapter 33§ 2.33 Chapter 34§ 2.34 Chapter 35§ 2.35 Chapter 36§ 2.36 Chapter 37§ 2.37 Chapter 38§ 2.38 Chapter 39§ 2.39 Chapter 40§ 2.40 Chapter 41§ 2.41 Chapter 42§ 2.42 Chapter 43§ 2.43 Chapter 44§ 2.44 Chapter 45§ 2.45 Chapter 46§ 2.46 Chapter 47§ 2.47 Chapter 48§ 2.48 Chapter 49§ 2.49 Chapter 50§ 2.50 Chapter 51§ 2.51 Chapter 52§ 2.52 Chapter 53§ 2.53 Chapter 54§ 2.54 Chapter 55§ 2.55 Chapter 56§ 2.56 Chapter 57§ 2.57 Chapter 58§ 2.58 Chapter 59§ 2.59 Chapter 60§ 2.60 Chapter 61§ 2.61 Chapter 62§ 2.62 Chapter 63§ 2.63 Chapter 64§ 2.64 Chapter 65§ 2.65 Chapter 66§ 2.66 Chapter 67§ 2.67 Chapter 68§ 2.68 Chapter 69§ 2.69 Chapter 70§ 2.70 Chapter 71§ 2.71 Chapter 72§ 2.72 Chapter 73§ 2.73 Chapter 74§ 2.74 Chapter 75§ 2.75 Chapter 76§ 2.76 Chapter 77§ 2.77 Chapter 78§ 2.78 Chapter 79§ 2.79 Chapter 80§ 2.80 Chapter 81§ 2.81 Chapter 82§ 2.82 Chapter 83§ 2.83 Chapter 84§ 2.84 Chapter 85§ 2.85 Chapter 86§ 2.86 Chapter 87§ 2.87 Chapter 88§ 2.88 Chapter 89§ 2.89 Chapter 90§ 2.90 Chapter 91§ 2.91 Chapter 92§ 2.92 Chapter 93§ 2.93 Chapter 94§ 2.94 Chapter 95§ 2.95 Chapter 96§ 2.96 Chapter 97§ 2.97 Chapter 98§ 2.98 Chapter 99§ 2.99 Chapter 100§ 2.100 Chapter 101§ 2.101 Chapter 102§ 2.102 Chapter 103§ 2.103 Chapter 104§ 2.104 Chapter 105§ 2.105 Chapter 106§ 2.106 Chapter 107§ 2.107 Chapter 108§ 2.108 Chapter 109§ 2.109
Book 3
Book 4
Book 5
Book 6
Book 7
Book 8
Book 9
Book 10
Book 11
Book 12
Book 13
Book 14
Book 15
Book 16
Book 17
Book 18
Book 19
Book 20
Book 21
Book 22
Book 23
Book 24
Book 25
Book 26
Book 27
Book 28
Book 29
Book 30
Book 31
Book 32
Book 33
Book 34
Book 35
Book 36
Book 37
Pliny the Elder · Naturalis Historia

Book 14, Chapter 2

Text kindly provided by Perseus

[1] Genera vitium numero conprehendi posse unus existimavit Democritus, cuncta sibi Graeciae cognita professus ; ceteri innumera atque infinita esse prodiderunt, quod verius[2][3] apparebit ex vini. nec omnia dicentur, sed maxime[4] insignia, quippe[5] totidem paene[6] sunt quot agri, quam[7] ob rem[8] celeberrimas vitium aut quibus est aliqua proprietate miraculum ostendisse sa???is erit.

[9] Principatus datur Aminneis[10] firmitatem propter[11] senioque[12] proficientem vini eius[13] utique[14] vitam[15]. quinque earum genera. ex iis germana[16] minor[17] acino melius[18] deflorescit, imbres tempestatesque tolerat, non item maior, sed in arbore quam in iugo minus obnoxia.

[19] gemellarum, quibus hoc nomen uvae semper geminae dedere[20], asperrimus sapor, sed vires praecipuae . ex iis minor[21] austro laeditur, ceteris ventis alitur, ut in Vesuvio monte Surrentinisque collibus, in reliquis Italiae partibus non nisi arbori accommodata. quintum genus lanatae[22]. ne Seras miremur aut Indos adeo, lanugo eam vestit. prima ex Aminneis maturescit ocissimeque[23] putrescit.

[24] Proxima dignitas Nomentanis, rubente materia, quapropter quidam rubellas[25] appellavere vineas[26]. hae minus fertiles , vinaceis[27] et faece nimiae[28], contra pruinas fortissimae, siccitate magis quam imbre, aestu quam algore vexantur. quam ob rem in frigidis umidisque principatum obtinent. fertilior quae minor acino et folio scissa minus.

[29] Apianis apes dedere cognomen, praecipue earum avidae. ex iis duo genera lanugine et ipsa[30] pubescunt. distant quod altera celerius maturescit, quamquam et altera properante. situs[31] frigidi iis[32] non respuuntur[33], et tamen nullae[34] celerius imbre putrescunt. vina primo dulcia austeritatem annis accipiunt . Etruria[35] nulla rlagis vite[36] gaudet.

[37] et hactenus potissima nobilitas datur[38] peculiaribus atque vernaculis Italiae; ceterae[39] advenere[40] . e[41] Caio Thasove[42] Graecula non inferior[43] Aminneis[44] bonitate[45], praetenera acino et uva tam parva, ut nisi pinguissimo solo colere non prosit. eugeniam Tauromenitani colles cum generositatis cognomine misere Albano tantum agro, quoniam[46] translata[47] statim mutatur. namque est aliquis tantus locorum amor, ut omnem in iis[48] gloriam suam relinquant nec usquam transeant totae.

[49] quod et in Raetica Allobrogicaque, quam supra picatam appellavimus, evenit,[50] domi nobilibus nec agnoscendis alibi. fecundae tamen bonitatis vice copiam praestant, eugenia ferventibus locis, Raetic .a temperatis, Allobrogica frigidis, gelu maturescens et colore nigra.

[51] ex iis quas adhuc diximus, sed etiam e nigris[52], vina vetustate[53] in album colorem transeunt. reliquae ignobiles , aliquando tamen caeli aut soli[54] opera non[55] fallunt vetustatem [56], sicuti Faecenia[57] et cum ea florens Biturigiaca[58], acino rarior, numquam floris obnoxii, quoniam[59] antecedunt ventisque et imbribus resistunt, meliores[60] tamen[61] algentibus[62] locis quam calidis, umidis quam sitientibus.

[63] visulla[64] grandi[65] magis quam denso[66] uvarum partu, inpatiens variantis caeli[67], sed contra tenorem unum algoris aestusve constans. quae minor est ex eo genere, melior. in eligendo[68] solo morosa, pingui putrescit, gracili omnino non provenit; mediam temperiem delicate quaerit, ob hoc Sabinis collibus familiaris. uva eius indecora visu, sapore iucunda. nisi matura protinus[69] rapitur[70] , etiam non putrescens cadit. contra grandines eam tuetur foliorum amplitudo atque duritia.

[71] Insignes iam colore inter purpureas nigrasque[72] helvolae saepius variantes[73] et ob id varianae a quibusdam appellatae. praefertur in iis nigrior; utraque alternis annis fertilis, sed melior vino, cum parcior. et praeciae[74] duo genera magnitudine acini discernuntur, quibus materies plurima[75] uvaque ollis[76] utilissima; folium[77] apio simile[78] . baliscam[79] Dyrrachini[80] celebrant, Hispaniae coccolobin[81] vocant. rarior uva, aestus[82] austrosque[83] tolerat, capiti inimica, copia larga.

[84] Hispaniae[85] duo genera eius faciunt, unum oblongo acino, alterum rotundo ; novissimas vindemiant. quo dulcior est[86] coccolobis[87], hoc melior. sed et austera transit in dulcem vetustatem[88], et quae dulcis fuit in austeritatem; tune Albano vino[89] aemulantur . tradunt vesicae vitiis utilissimum ex iis potum. albuelis[90] summis arboribus fertilior est, visulla[91] imis[92];

[93][94] quam ob rem circa easdem[95] satae diversitate naturae locupletant. inerticulam e nigris appellavere, iustius sobriam dicturi, inveterato praecipue commendabilem vino, sed viribus innoxiam , si quidem temulentiam sola non facit.

[96] Fertilitas commendat ceteras principemque helvennacam[97]. duo eius genera: maior[98] quam[99] quidam longam, minor quam[100] marcum[101] appellant, non tam fecundam, sed gratiorem haustu. discernitur folio circinato, verum utraque gracilis. furcas subdere iis[102] necessarium[103] : alioqui[104] ubertatem suam non tolerant .

maritimo adflatu gaudent, roscida[105] odere[106]. nulla vitium minus Italiam amat, rara, parva, putrescens in ea, vino[107] quoque quod genuit aestatem[108] non exuperans[109]; nec alia macro solo familiarior. Graecinus, qui alioqui Cornelium Celsum transcripsit, arbitratur non naturam eius repugnare Italiae, sed culturam avide palmites evocantium. ob id fertilitate sua[110] absumi, si non praepinguis soli ubertas lassescentem sustineat. carbunculare[111] negatur, magna dote, si verum est aliqua in vite[112] caelo non esse ius[113].

[114][115] Aestus[116] fert spionia[117], quam quidam spineam vocant, autumnisque [118] imbribus pinguescit; quin immo nebulis una alitur, ob id Ravennati[119] agro peculiaris. vennunculam[120] inter optime[121] deflorescentes e ollis aptissimam Campani[122] malunt surculam[123] vocare, alii scapulam[124], Tarracina[125] Numisianam, nullas vires proprias habentem, sed totam perinde ac solum valeat, Surrentinis tamen efficacissimam[126] testis Vesuvio tenus.

[127] ibi enim Murgentina e[128] Sicilia potentissima[129], quam Pompeianam aliqui vocant, laeto[130] demum feracem, sicut horconia in Campania tantum. e diverso[131] arceraca[132], Vergilio argitis dicta, ultro solum laetius facit, ipsa contra imbres et senectam fortissima, vino quidem vix annua ac[133] vilitatis cibariae, sed ubertate praecipua[134] . tolerat et annos mettica[135], contra omne sidus[136] firmissima, nigro acino, vinis in vetustate rufescentibus[137].

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation