Proxima nocte cum idem liceret,
mutavi optionem et 'si hunc' inquam 'tractavero improba manu, et ille non
senserit, gallos gallinaceos pugnacissimos duos donabo patienti.' Ad hoc
votum ephebus ultro se admovit et, puto, vereri coepit, ne ego
obdormiscerem. Indulsi ergo sollicito, totoque corpore citra summam
voluptatem me ingurgitavi. Deinde ut dies venit, attuli gaudenti quicquid
promiseram. Ut tertia nox licentiam dedit, consurrexi [gap]
ad aurem male dormientis 'dii' inquam 'immortales, si ego huic dormienti
abstulero coitum plenum et optabilem, pro hac felicitate cras puero
asturconem Macedonicum optimum donabo, cum hac tamen exceptione, si ille non
senserit.' Nunquam altiore somno ephebus obdormivit. Itaque primum implevi
lactentibus papillis manus, mox basio inhaesi, deinde in unum omnia vota
coniunxi. Mane sedere in cubiculo coepit atque expectare consuetudinem meam.
Scis quanto facilius sit, columbas gallosque gallinaceos emere quam
asturconem, et praeter hoc etiam timebam, ne tam grande munus suspectam
faceret humanitatem meam. Ego aliquot horis spatiatus in hospitium reverti
nihilque aliud quam puerum basiavi. At ille circumspiciens ut cervicem meam
iunxit amplexu, 'rogo' inquit 'domine, ubi est asturco? [gap]