Post hoc dictum Giton, qui ad pedes
stabat, risum iam diu compressum etiam indecenter effudit. Quod cum
animadvertisset adversarius Ascylti, flexit convicium in puerum et “Tu
autem” inquit “
etiam tu rides, caepa
cirrata?[1]
Io Saturnalia, rogo, mensis december est? Quando vicesimam numerasti?
Nescit[2]
quid faciat, crucis offla, corvorum cibaria. Curabo, iam tibi Iovis iratus
sit, et isti qui tibi non imperat. Ita satur pane fiam, ut ego istud
conliberto meo dono; alioquin iam tibi depraesentiarum reddidissem. Bene nos
habemus, at isti nugae,[3] qui tibi non imperant. Plane qualis dominus, talis et
servus. Vix me teneo, nec[4]
sum natura caldicerebrius, sed[5] cum coepi, matrem meam dupundii non facio.
Recte, videbo te in publicum, mus, immo terrae tuber: nec sursum nec deorsum
non cresco, nisi dominum tuum in rutae folium non conieci, nec tibi parsero,
licet mehercules Iovem Olympium clames. Curabo, longe
tibi sit comula ista besalis et dominus dupunduarius. Recte, venies sub
dentem: aut ego non me novi, aut non deridebis, licet barbam auream habeas.
Athana tibi irata sit, curabo, et qui te primus deurode[6] fecit.
Non didici geometrias, critica et alogias nenias, sed
lapidarias litteras scio, partes centum dico ad aes, ad pondus, ad nummum.
Ad summam, si quid vis, ego et tu sponsiunculam: exi, defero
lamnam.[7] Iam
scies patrem tuum mercedes perdidisse, quamvis et rhetoricam scis.[8] Ecce“'Qui de
nobis[9] longe venio, late venio? solve me.'” Dicam tibi, qui de
nobis currit et de loco non movetur; qui de nobis crescit et minor fit.
Curris, stupes, satagis, tanquam mus in matella. Ergo aut tace aut meliorem
noli molestare, qui te natum non putat; nisi si me iudicas anulos buxeos
curare, quos amicae tuae involasti. Occuponem propitium. Eamus in forum et
pecunias mutuemur: iam scies hoc ferrum fidem habere.
Vah, bella res est volpis uda. Ita lucrum faciam et ita bene moriar aut
populus per exitum meum iuret, nisi te ubique toga perversa fuero
persecutus. Bella res et iste, qui te haec docet, mufrius, non magister.
Nos[10] didicimus, dicebat enim magister: 'Sunt vestra salva?
recta domum; cave, circumspicias; cave, maiorem maledicas. Aut numera
mapalia: nemo dupondii evadit.' Ego, quod me sic vides, propter artificium
meum diis gratias ago.”