Confusus itaque et novitate
facinoris attonitus quaerebam, quid excanduisset, aut quare anseris potius
quam mei misereretur. At illa complosis manibus “Scelerate” inquit “etiam
loqueris? Nescis quam magnum flagitium admiseris: occidisti Priapi delicias,
anserem omnibus matronis acceptissimum. Itaque ne te putes nihil egisse, si
magistratus hoc scierint, ibis in crucem. Polluisti sanguine domicilium meum
ante hunc diem inviolatum, fecistique ut me, quisquis voluerit inimicus,
sacerdotio pellat.” [gap]
“Rogo” inquam “noli clamare: ego tibi
pro ansere [1]
struthocamelum reddam” [gap]
Dum haec me stupente in lectulo sedet anserisque fatum
complorat, interim Proselenos cum impensa sacrificii venit, visoque ansere
occiso sciscitata causam tristitiae et ipsa flere vehementius coepit meique
misereri, tanquam patrem meum, non publicum anserem, occidissem. Itaque
taedio fatigatus “rogo” inquam “expiare manus pretio liceat[2]
[gap] si vos provocassem, etiam si homicidium fecissem. Ecce
duos aureos pono, unde possitis et deos et anseres emere.” Quos ut vidit
Oenothea, “ignosce” inquit “adulescens, sollicita sum tua causa. Amoris est
hoc argumentum, non malignitatis. Itaque dabimus operam, ne quis sciat. Tu
modo deos roga, ut illi facto tuo ignoscant.” “
Quisquis habet nummos, secura
navigat[3] aura
[4]
fortunamque suo temperat arbitrio.
Uxorem ducat Danaen ipsumque licebit
Acrisium iubeat credere quod Danaen.
Carmina componat, declamet, concrepet omnes
et peragat causas sitque Catone prior.
Iurisconsultus “parret, non parret” habeto
atque esto quicquid Servius et Labeo.
Multa loquor: quod vis, nummis praesentibus opta,
et veniet. Clausum possidet area Iovem [gap]
”
Infra manus meas camellam vini posuit, et cum
[5] digitos pariter
extensos porris apioque lustrasset, abellanas nuces cum precatione mersit in
vinum. Et sive in summum redierant, sive subsederant, ex hoc coniecturam ducebat.[6] Nec me fallebat inanes
scilicet ac sine medulla ventosas nuces in summo umore consistere, graves
autem et plenas integro fructu ad ima deferri.
Recluso
pectore extraxit fartissimum[7] iecur et inde mihi futura
praedixit.
Immo, ne quod vestigium sceleris
superesset, totum anserem laceratum verubus confixit epulasque etiam lautas
paulo ante, ut ipsa dicebat, perituro paravit [gap] “
Volabant inter haec potiones meracae [gap]
”