Obligati tam grandi beneficio cum
intrassemus tri clinium, occurrit nobis ille idem servus,
pro quo rogaveramus, et stupentibus spississima basia impegit gratias agens
humanitati nostrae. “Ad summam, statim scietis” ait “cui dederitis
beneficium. Vinum dominicum ministratoris gratia est” [gap]
Tandem ergo discubuimus pueris Alexandrinis aquam in
manus nivatam infundentibus aliisque insequentibus ad pedes ac paronychia
cum ingenti subtilitate tollentibus. Ac ne in hoc quidem tam molesto
tacebant officio, sed obiter cantabant. Ego experiri volui, an tota familia
cantaret, itaque potionem poposci. Paratissimus puer non minus me acido
cantico excepit, et quisquis aliquid rogatus erat ut daret [gap] pantomimi chorum, non patris familiae triclinium
crederes. Allata est tamen gustatio valde lauta; nam iam omnes discubuerant
praeter ipsum Trimalchionem, cui locus novo more primus servabatur. Ceterum
in promulsidari asellus erat Corinthius cum bisaccio positus, qui habebat
olivas in altera parte albas, in altera nigras. Tegebant asellum duae
lances, in quarum marginibus nomen Trimalchionis inscriptum erat et argenti
pondus. Ponticuli etiam ferruminati sustinebant glires melle ac papavere
sparsos. Fuerunt et tomacula super craticulam argenteam ferventia posita, et
infra craticulam Syriaca pruna cum granis Punici mali.