'Quid iste argutat molestus?' quia
tu, qui potes loquere, non loquis.[1] Non es nostrae fasciae, et ideo
pauperorum verba derides. Scimus te prae litteras fatuum esse. Quid ergo
est? aliqua die te persuadeam, ut ad villam venias et videas casulas
nostras? Inveniemus quod manducemus, pullum, ova: belle erit, etiam si omnia
hoc anno tempestas dispare pallavit: inveniemus ergo unde saturi fiamus. Et
iam tibi discipulus crescit cicaro meus. Iam quattuor partis dicit; si
vixerit, habebis ad latus servulum. Nam quicquid illi vacat, caput de tabula
non tollit. Ingeniosus est et bono filo, etiam si in aves morbosus est. Ego
illi iam tres cardeles occidi, et dixi quod mustella comedit. Invenit tamen
alias nenias, et libentissime pingit. Ceterum iam Graeculis calcem impingit
et Latinas coepit non male appetere, etiam si magister eius sibi placens
fit[2] nec uno loco
consistit, sed venit, dem litteras, sed non vult
laborare. Est et alter non quidem doctus, sed curiosus, qui plus docet quam
scit. Itaque feriatis diebus solet domum venire, et quicquid dederis,
contentus est. Emi ergo nunc puero aliquot libra rubricata, quia volo illum
ad domusionem aliquid de iure gustare. Habet haec res panem. Nam litteris
satis inquinatus est. Quod si resilient, destinavi illum artificii docere,
aut tonstreinum[3] aut praeconem aut certe causidicum, quod illi
auferre non possit nisi Orcus. Ideo illi cotidie clamo: 'Primigeni, crede
mihi, quicquid discis, tibi discis. Vides Phileronem causidicum: si non
didicisset, hodie famem a labris non abigeret. Modo, modo collo
suocircumferebat onera venalia, nunc etiam adversus Norbanum se extendit.
Litterae thesaurum est, et artificium nunquam moritur.” '