Ceterum ego dum omnia stupeo,
paene resupinatus crura mea fregi. Ad sinistram enim intrantibus non longe
ab ostiarii cella canis ingens, catena vinctus, in pariete erat pictus
superque quadrata littera scriptum “Cave canem.” Et collegae quidem mei
riserunt, ego autem collecto spiritu non destiti totum parietem persequi.
Erat autem venalicium cum titulis pictum, et ipse Trimalchio capillatus caduceum tenebat
Minervaque ducente Romam intrabat. Hinc quemadmodum ratiocinari didicisset,
denique dispensator factus esset, omnia diligenter curiosus pictor cum
inscriptione reddiderat. In deficiente vero iam porticu levatum mento in
tribunal excelsum Mercurius rapiebat. Praesto erat Fortuna cornu abundanti
copiosa et tres Parcae aurea pensa torquentes. Notavi etiam in porticu
gregem cursorum cum magistro se exercentem. Praeterea grande armarium in
angulo vidi, in cuius aedicula erant Lares argentei positi Venerisque signum
marmoreum et pyxis aurea non pusilla, in quo barbam ipsius conditam esse
dicebant.
Interrogare ergo atriensem coepi, quas in
medio picturas haberent. “Iliada et Odyssian” inquit “ac
[1] Laenatis
gladiatorium munus.” Non licebat multaciam[2] considerare [gap]