Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Section 1§ 1 Section 2§ 2 Section 3§ 3 Section 4§ 4 Section 5§ 5 Section 6§ 6 Section 7§ 7 Section 8§ 8 Section 9§ 9 Section 10§ 10 Section 11§ 11 Section 12§ 12 Section 13§ 13 Section 14§ 14 Section 15§ 15 Section 16§ 16 Section 17§ 17 Section 18§ 18 Section 19§ 19 Section 20§ 20 Section 21§ 21 Section 22§ 22 Section 23§ 23 Section 24§ 24 Section 25§ 25 Section 26§ 26 Section 27§ 27 Section 28§ 28 Section 29§ 29 Section 30§ 30 Section 31§ 31 Section 32§ 32 Section 33§ 33 Section 34§ 34 Section 35§ 35 Section 36§ 36 Section 37§ 37 Section 38§ 38 Section 39§ 39 Section 40§ 40 Section 41§ 41 Section 42§ 42 Section 43§ 43 Section 44§ 44 Section 45§ 45 Section 46§ 46 Section 47§ 47 Section 48§ 48 Section 49§ 49 Section 50§ 50 Section 51§ 51 Section 52§ 52 Section 53§ 53 Section 54§ 54 Section 55§ 55 Section 56§ 56 Section 57§ 57 Section 58§ 58 Section 59§ 59 Section 60§ 60 Section 61§ 61 Section 62§ 62 Section 63§ 63 Section 64§ 64 Section 65§ 65 Section 66§ 66 Section 67§ 67 Section 68§ 68 Section 69§ 69 Section 70§ 70 Section 71§ 71 Section 72§ 72 Section 73§ 73 Section 74§ 74 Section 75§ 75 Section 76§ 76 Section 77§ 77 Section 78§ 78 Section 79§ 79 Section 80§ 80 Section 81§ 81 Section 82§ 82 Section 83§ 83 Section 84§ 84 Section 85§ 85 Section 86§ 86 Section 87§ 87 Section 88§ 88 Section 89§ 89 Section 90§ 90 Section 91§ 91 Section 92§ 92 Section 93§ 93 Section 94§ 94 Section 95§ 95 Section 96§ 96 Section 97§ 97 Section 98§ 98 Section 99§ 99 Section 100§ 100 Section 101§ 101 Section 102§ 102 Section 103§ 103 Section 104§ 104 Section 105§ 105 Section 106§ 106 Section 107§ 107 Section 108§ 108 Section 109§ 109 Section 110§ 110 Section 111§ 111 Section 112§ 112 Section 113§ 113 Section 114§ 114 Section 115§ 115 Section 116§ 116 Section 117§ 117 Section 118§ 118 Section 119§ 119 Section 120§ 120 Section 121§ 121 Section 122§ 122 Section 123§ 123 Section 124§ 124 Section 125§ 125 Section 126§ 126 Section 127§ 127 Section 128§ 128 Section 129§ 129 Section 130§ 130 Section 131§ 131 Section 132§ 132 Section 133§ 133 Section 134§ 134 Section 135§ 135 Section 136§ 136 Section 137§ 137 Section 138§ 138 Section 139§ 139 Section 140§ 140 Section 141§ 141
Petronius · Satyricon

Section 140

Text kindly provided by Perseus

Matrona inter primas honesta, Philomela nomine, quae multas saepe hereditates officio aetatis extorserat, tum anus et floris exstincti, filium filiamque ingerebat orbis senibus, et per hanc successionem artem suam perseverabat extendere. Ea ergo ad Eumolpum venit et commendare liberos suos eius prudentiae bonitatique [gap] credere se et vota sua. Illum esse solum in toto orbe terrarum, qui praeceptis etiam salubribus instruere iuvenes quotidie posset. Ad summam, relinquere se pueros in domo Eumolpi, ut ilium loquentem audirent [gap] quae sola posset hereditas iuvenibus dari. Nec aliter fecit ac dixerat, filiamque speciosissimam cum fratre ephebo in cubiculo reliquit simulavitque se in templum ire ad vota nuncupanda. Eumolpus, qui tam frugi erat ut illi etiam ego puer viderer, non distulit puellam invitare ad pigiciaca[1] sacra. Sed et podagricum se esse lumborumque solutorum omnibus dixerat, et si non servasset integram simulationem, periclitabatur totam paene tragoediam evertere. Itaque ut constaret mendacio fides, puellam quidem exoravit, ut sederet super commendatam bonitatem, Coraci autem imperavit, ut lectum, in quo ipse iacebat, subiret positisque in pavimento manibus dominum lumbis suis commoveret. Ille lente[2] parebat imperio puellaeque artificium pari motu remunerabat. Cum ergo res ad effectum spectaret, clara Eumolpus voce exhortabatur Coraca, ut spissaret officium. Sic inter mercennarium amicamque positus senex veluti oscillatione ludebat. Hoc semel iterumque ingenti risu, etiam suo, Eumolpus fecerat. Itaque ego quoque, ne desidia consuetudinem perderem, dum frater sororis suae automata per clostellum miratur, accessi temptaturus, an pateretur iniuriam. Nec se reiciebat a blanditiis doctissimus puer, sed me numen inimicum ibi quoque invenit [gap]
“Dii maiores sunt, qui me restituerunt in integrum Mercurius enim, qui animas ducere et reducere solet, suis beneficiis reddidit mihi, quod manus irata praeciderat, ut scias me gratiosiorem esse quam Protesilaum aut quemquam alium antiquorum.” Haec locutus sustuli tunicam Eumolpoque me totum approbavi. At ille primo exhorruit, deinde ut plurimum crederet, utraque manu deorum beneficia tractat [gap]
“Socrates, deorum hominumque [gap] , gloriari solebat, quod nunquam neque in tabernam conspexerat nec ullius turbae frequentioris concilio oculos suos crediderat. Adeo nihil est commodius quam semper cum sapientia loqui.”
“Omnia” inquam “ista vera sunt; nec ulli enim celerius homines incidere debent in malam fortunam, quam qui alienum concupiscunt. Unde plani autem, unde levatores viverent, nisi aut locellos aut sonantes aere sacellos pro hamis in turbam mitterent? Sicut muta animalia cibo inescantur, sic homines non caperentur nisi spei aliquid morderent”. .

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation