Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Praefatio
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4
Book 5
Book 6
Book 7
Book 8
Book 9
Book 10
Book 11
Book 12
Book 13
Book 14
Book 15
Book 16
Book 17
Book 18
Book 19
Book 20
Aulus Gellius · Noctes Atticae

Book 4, Chapter 16

Text kindly provided by Perseus

XVI

Argument

De vocabulis quibusdam a Varrone et Nigidio contra cotidiani sermonis consuetudinem declinatis; atque inibi id genus quaedam cum exemplis veterum relata.

M. VARRONEM et P. Nigidium, viros Romani generis doctissimos, comperimus non aliter elocutos esse et scripsisse quam “senatuis” et “domuis” et “fluctuis,” qui est patrius casus ab eo quod est “senatus,” “domus” “fluctus” ; [1] huic “senatui,” “domui” [2] “fluctui” ceteraque is consimilia pariter dixisse.

Terentii quoque comici versus in libris veteribus itidem scriptus est: Eius ánuis causa, opínor, quae est emórtua. [3]

Hanc eorum auctoritatem quidam e veteribus grammaticis ratione etiam firmare voluerunt, quod omnis dativus singularis “i” littera finitus, si non similis est genetivi singularis, s littera addita genetivum singularem facit, ut “patri patris,” “duci ducis,” “caedi caedis.”

“Cum igitur” inquiunt “in casu dandi “huic senatui” dicamus, genetivus ex eo singularis “senatuis” est, non “senatus.””

Set [4] non omnes concedunt in casu dativo “senatui” magis dicendum quam “senatu.”

Sicuti Lucilius in eodem casu “victu” et “anu” dicit, non “victui” nec “anui,” in hisce versibus: Quod sumptum atque epulas victu praeponis honesto et alio in loco: Anu noceo (inquit).

Vergilius quoque in casu dandi “aspectu” dicit, non “aspectui” Teque aspectu ne subtrahe nostro et in Georgicis: Quod nec concubitu indulgent.

C. etiam Caesar, gravis auctor linguae Latinae, in Anticatone, “unius,” inquit, “arrogantiae, superbiae dominatuque.” Item In Dolabellam actionis l. lib. I.: “Isti, quorum in aedibus fanisque posita et honori erant et ornatu.”

In libris quoque analogicis omnia istiusmodi sine “i” littera dicenda censet.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation