Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4a
Book 4b
Book 5
Book 6
Book 7
L. Annaeus Seneca iunior · Naturales Quaestiones

Book 3, Chapter 18

Text from the public domain

Permitte mihi quaestione seposita castigare luxuriam.—Nihil est, inquis, mullo expirante illis formosius; ipsa colluctatione animae 〈de〉ficientis rubor primum, deinde pallor suffunditur, 〈s〉quamaeque uariantur et 〈in〉 incertas facies inter uitam ac mortem coloris est uagatio. Longa somniculosae inertisque luxuriae neglegentia quam sero expre〈s〉s〈a〉 sero circumscribi se et fraudari tanto bono sensit! Hoc adhuc tam pulchro spectaculo piscatores fruebantur.

'Quo coctum piscem? quo exanimem? In ipso ferculo expiret'. Mirabamur tantum illis inesse fastidium ut nollent attingere nisi eodem die captum, qui, ut aiunt, saperet ipsum mare; ideo cursu aduehebatur, ideo gerulis cum anhelitu et clamore properantibus dabatur uia.

Quo peruenere deliciae? Iam pro putrido his est piscis occisus. 'Hodie eductus est'.—'Nescio de re magna tibi credere; ips〈i〉 oportet me credere. Huc afferatur; coram me animam agat.' Ad hunc fastum peruenit uenter delicatorum ut gustare non possint, nisi quem in ipso conuiuio natantem palpitantemque uiderunt. Tantum ad sollertiam luxuriae 〈superbientis〉 accedit, tantoque subtilius cotidie et elegantius aliquid excogitat furor usitata contemnens!

Illa audiebamus: 'Nihil est melius saxatili mullo'. At nunc audimus: 'Nihil est moriente formosius. Da mihi in manus uitreum, in quo exultet trepidet'. Vbi multum diuque laudatus est, ex illo perlucido uiuario extrahitur.

Tunc, ut quisque peritior est, monstrat: 'Vide quomodo exarserit rubor omni acrior minio! Vide quas per latera uenas agat! Ecce sanguineum putes uentrem! Quam lucidum quiddam caeruleumque sub ipso tempore effulsit! Iam porrigitur et pallet et in unum colorem componitur'.

Ex his nemo morienti amico assidet; nemo uidere mortem patris sui sustinet, quam optauit. Quotusquisque funus domesticum ad rogum prosequitur? Fratrum propinquorumque extrema hora deseritur; ad mortem mulli concurritur. 'Nihil est enim illa formosius.'

Non tempero mihi quin utar interdum temerarie uerbis et proprietatis modum excedam. Non sunt ad popinam dentibus et uentre et ore contenti; oculis quoque gulosi sunt.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation