Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4a
Book 4b
Book 5
Book 6
Book 7
L. Annaeus Seneca iunior · Naturales Quaestiones

Book 1, Chapter 15

Text from the public domain

—Fulgores, inquis, quomodo fiunt quos Graeci σέλα appellant?—Multis, ut aiunt, modis. Potest illos uentorum uis edere; potest superioris caeli feruor, nam, cum late fusus sit ignis, inferiora aliquando, si sunt idonea accendi, corripit; potest stellarum motus cursu suo excitare ignem et in subiecta transmittere. Quid porro? Non potest fieri ut aer uim igneam usque in aethera elidat, ex qua fulgor ardorue sit uel stellae similis excursus?

Ex his fulgoribus quaedam praeceps eunt similia prosilientibus stellis, quaedam certo loco permanent et tantum lucis emittunt ut fugent tenebras ac diem repraesentent, donec consumpto alimento primum obscuriora sint, deinde flammae modo quae in se cadit per assiduam d〈e〉minutionem redigantur ad nihilum. Ex his quaedam in nubibus apparent, quaedam supra nubes, cum aer spissus ignem quem propior terris diu pauerat usque in sidera expressit.

Horum aliqua non patiuntur moram sed transcurrunt aut extinguntur subinde quam reluxerant. Haec fulg〈ura〉 dicuntur, quia breuis illorum facies et caduca est nec sine iniuria decidens; saepe enim fulminum noxas ediderunt. Ab his tacta nos dicimus 〈siderata, id est〉 icta sine fulmine, quae ἀστερόπληκτα Graeci uocant.

At quibus longior mora est et ignis fortior motumque caeli sequens aut etiam proprios cursus agunt, cometas nostri putant, de quibus dictum est. Horum genera sunt pogoniae et cy〈p〉arissiae et lampades et alia omnia quorum ignis in exitu sparsus est. Dubium an inter hos ponantur trabes et pithiae raro uisi; multa enim conglobatione ignium indigent, cum ingens illorum orbis aliquantum matutini amplitudinem solis exuperet.

Inter haec licet ponas et quod frequenter in historiis legimus caelum ardere uisum, cuius nonnumquam tam sublimis ardor est ut inter sidera ipsa uideatur, nonnumquam tam humilis ut speciem longinqui incendii praebeat. Sub Tiberio Caesare cohortes in auxilium Ostiensis coloniae cucurrerunt tamquam conflagrantis, cum caeli ardor fuisset per magnam partem noctis parum lucidus crassi fumidique ignis.

De his nemo dubitat quin habeant flammam quam ostendunt; certa illis substantia est. De prioribus quaeritur,—de arcu dico et coronis,—decipiant aciem et mendacio constent, an in illis quoque uerum sit quod apparet.

Nobis non placet in arcu aut corona subesse aliquid corporis certi, sed illam iudicamus 〈speculi〉 esse fallaciam alienum corpus nihil aliud quam mentientis. Non est enim in speculo quod ostenditur. Alioquin non exiret nec alia protinus imagine obduceretur, nec innumerabiles modo interirent modo exciperentur formae.

Quid ergo? Simulacra ista sunt et inanis uerorum corporum imitatio, quae ipsa a quibusdam ita compositis ut hoc possint detorquentur in prauum. Nam, ut dixi, sunt specula quae faciem prospicientium obliquent; sunt quae in infinitum augeant, ita ut humanum habitum modumque excedant nostrorum corporum.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation