Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
M. Tullius Cicero · Pro Cluentio

Chapter 16

Text kindly provided by Perseus

C. et L. Fabricii fratres gemini fuerunt ex municipio Aletrinati[1], homines inter se cum forma tum moribus similes, municipum autem suorum dissimillimi; in quibus quantus splendor sit, quam prope aequabilis, quam fere omnium constans et moderata ratio vitae nemo vestrum, ut mea fert opinio, ignorat. His Fabriciis semper est usus[2] Oppianicus familiarissime. Iam[3] hoc fere scitis omnes quantam vim habeat ad coniungendas amicitias studiorum ac naturae similitudo. Cum illi ita viverent ut nullum quaestum esse turpem[4] arbitrarentur, cum omnis ab eis[5] fraus, omnes insidiae circumscriptionesque adulescentium nascerentur, cumque essent vitiis atque improbitate omnibus noti, studiose[6], ut dixi, ad eorum se familiaritatem multis iam ante annis Oppianicus applicarat. Itaque tum sic statuit, per C.

Fabricium — nam L. erat mortuus — insidias Habito comparare. Erat illo tempore infirma valetudine Habitus. Vtebatur autem medico non[7] ignobili sed[8] spectato homine, Cleophanto; cuius servum Diogenem Fabricius ad venenum Habito dandum spe et pretio sollicitare coepit. Servus non incallidus et, ut[9] res ipsa[10] declaravit[11], frugi atque integer sermonem Fabrici non est aspernatus; rem ad dominum detulit; Cleophantus autem cum Habito est conlocutus[12]. Habitus statim cum M. Baebio[13] senatore, familiarissimo suo, communicavit; qui qua fide, qua prudentia, qua diligentia[14] fuerit meminisse vos arbitror. Ei placuit ut Diogenem Habitus emeret a Cleophanto, quo facilius aut comprehenderetur res eius indicio aut falsa esse cognosceretur. Ne multa, Diogenes emitur, venenum diebus paucis comparatur[15]; multi viri boni cum ex occulto intervenissent, pecunia[16] obsignata quae ob eam rem dabatur in manibus Scamandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur.

Pro di immortales! Oppianicum quisquam his rebus cognitis circumventum esse dicet[17]?

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation