Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
P. Ovidius Naso · Tristia

Book 5, Poem 3

Text kindly provided by Hypotactic

Illa diēs haec est, quā tē celebrāre poētae,
sī modo nōn fallunt tempora, Bacche, solent,
fēstaque odōrātīs innectunt tempora sertīs,
et dīcunt laudēs ad tua vīna tuās.
Inter quōs, meminī, dum mē mea fāta sinēbant,
nōn invīsa tibī pars ego saepe fuī,
quem nunc suppositum stēllīs Cynosūridos Ursae
jūncta tenet crūdīs Sarmatis ōra Getīs.
Quīque prius mollem vacuamque labōribus ēgī
in studiīs vītam Pīeridumque chorō,
nunc procul ā patriā Geticīs circumsonor armīs,
multa prius pelagō multaque passus humō.
Sīve mihī cāsus sīve hoc dedit īra deōrum,
nūbila nāscentī seu mihi Parca fuit,
tū tamen ē sacrīs hederae cultōribus ūnum
nūmine dēbuerās sustinuisse tuō.
An dominae fātī quicquid cecinēre sorōrēs,
omne sub arbitriō dēsinit esse deī?
Ipse quoque aetheriās meritīs invectus es arcēs,
quō nōn exiguō facta labōre via est.
Nec patria est habitāta tibī, sed adusque nivōsum
Strȳmona vēnistī Mārticolamque Getēn,
Persidaque et lātō spatiantem flūmine Gangēn,
et quāscumque bibit dēcolor Indus aquās.
Scīlicet hanc lēgem nentēs fātālia Parcae
stāmina bis genitō bis cecinēre tibi.
Mē quoque, sī fās est exemplīs īre deōrum,
ferrea sors vītae difficilisque premit.
Illō nec levius cecidī, quem magna locūtum
reppulit ā Thēbīs Juppiter igne suō.
ut tamen audīstī percussum fulmine vātem,
admonitū mātris condoluisse potes,
et potes aspiciēns circum tua sacra poētās
"nescioquis nostrī" dīcere "cultor abest."
Fer, bone Līber, opem: sīc altera dēgravet ulmum
vītis et inclūsō plēna sit ūva merō,
sīc tibi cum Bacchīs Satyrōrum gnāva juventūs
adsit, et attonitō nōn taceāre sonō,
ossa bipenniferī sīc sint male pressa Lycūrgī,
impia nec poenā Pentheos umbra vacet,
sīc micet aeternum vīcīnaque sīdera vincat
conjugis in caelō clāra corōna tuae:
hūc ades et cāsūs relevēs, pulcherrime, nostrōs,
ūnum dē numerō mē memor esse tuō.
Sunt dīs inter sē commercia. Flectere temptā
Caesareum nūmen nūmine, Bacche, tuō.
Vōs quoque, cōnsortēs studiī, pia turba, poētae,
haec eadem sūmptō quisque rogāte merō.
Atque aliquis vestrum, Nāsōnis nōmine dictō,
oppōnat lacrimīs pōcula mixta suīs,
admonitusque meī, cum circumspexerit omnēs,
dicat "ubi est nostrī pars modo Nāso chorī?"
Idque ita, sī vestrum meruī candōre favōrem,
nūllaque jūdiciō littera laesa meō est,
sī, veterum dignē veneror cum scrīpta virōrum,
proxima nōn illīs esse minōra reor.
Sīc igitur dextrō faciātis Apolline carmen:
quod licet, inter vōs nōmen habēte meum.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation