Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
P. Ovidius Naso · Tristia

Book 3, Poem 11

Text kindly provided by Hypotactic

Sīquis adhūc istīc meminit Nāsōnis adēmptī,
et superest sine mē nōmen in urbe meum.
suppositum stēllīs numquam tangentibus aequor
mē sciat in mediā vīvere barbariā.
Sauromatae cingunt, fera gēns, Bessīque Getaeque,
quam nōn ingeniō nōmina digna meō!
Dum tamen aura tepet, mediō dēfendimur Histrō:
ille suīs liquidīs bella repellit aquīs.
At cum trīstis hiems squālentia prōtulit ōra,
terraque marmoreō est candida facta gelū,
dum prohibet Boreās et nix habitāre sub Arctō,
tum patet hās gentēs axe tremente premī.
Nix jacet, et jactam nē sōl pluviaeque resolvant,
indūrat Boreās perpetuamque facit.
Ergō ubi dēlicuit nōndum prior, altera vēnit,
et solet in multīs bīma manēre locīs;
tantaque commōtī vīs est Aquilōnis, ut altās
aequet humō turrēs tēctaque rapta ferat.
Pellibus et sūtīs arcent mala frīgora brācīs,
ōraque dē tōtō corpore sōla patent.
Saepe sonant mōtī glaciē pendente capillī,
et nitet inductō candida barba gelū;
nūdaque cōnsistunt, fōrmam servantia testae,
vīna, nec hausta merī, sed data frusta bibunt.
Quid loquar, ut vīnctī concrēscant frīgore rīvī,
dēque lacū fragilēs effodiantur aquae?
Ipse, papȳriferō quī nōn angustior amne
miscētur vastō multa per ōra fretō,
caeruleōs ventīs laticēs dūrantibus, Hister
congelat et tēctīs in mare serpit aquīs;
quāque ratēs ierant, pedibus nunc ītur, et undās
frīgore concrētās ungula pulsat equī;
perque novōs pontēs, subter lābentibus undīs,
dūcunt Sarmaticī barbara plaustra bovēs.
Vix equidem crēdar, sed, cum sint praemia falsī
nūlla, ratam dēbet testis habēre fidem.
Vīdimus ingentem glaciē cōnsistere pontum,
lūbricaque inmōtās testa premēbat aquās.
Nec vīdisse sat est. Dūrum calcāvimus aequor,
undaque nōn ūdō sub pede summa fuit.
Sī tibi tāle fretum quondam, Lēandre, fuisset,
nōn foret angustae mors tua crīmen aquae.
Tum neque sē pandī possunt delphīnes in aurās
tollere; cōnantēs dūra coercet hiems;
et quamvīs Boreās jactātīs īnsonet ālīs,
flūctus in obsessō gurgite nūllus erit;
inclūsaeque gelū stābunt in marmore puppēs,
nec poterit rigidās findere rēmus aquās.
Vīdimus in glaciē piscēs haerēre ligātōs,
sed pars ex illīs tum quoque vīva fuit.
Sīve igitur nimiī Boreae vīs saeva marīnās,
sīve redundātās flūmine cōgit aquās,
prōtinus aequātō siccīs Aquilōnibus Histrō
invehitur celerī barbarus hostis equō;
hostis equō pollēns longēque volante sagittā
vīcīnam lātē dēpopulātur humum.
Diffugiunt aliī, nūllīsque tuentibus agrōs
incūstōdītae dīripiuntur opēs,
rūris opēs parvae, pecus et strīdentia plaustra,
et quās dīvitiās incola pauper habet.
Pars agitur vīnctīs post tergum capta lacertīs,
respiciēns frūstrā rūra Laremque suum:
pars cadit hāmātīs miserē cōnfīxa sagittīs:
nam volucrī ferrō tīnctile vīrus inest.
Quae nequeunt sēcum ferre aut abdūcere, perdunt,
et cremat īnsontēs hostica flamma casās.
Tunc quoque, cum pāx est, trepidant formīdine bellī,
nec quisquam pressō vōmere sulcat humum.
Aut videt aut metuit locus hic, quem nōn videt, hostem;
cessat iners rigidō terra relicta sitū.
Nōn hīc pampineā dulcis latet ūva sub umbrā,
nec cumulant altōs fervida musta lacūs.
Pōma negat regiō, nec habēret Acontius, in quō
scrīberet hīc dominae verba legenda suae.
Aspicerēs nūdōs sine fronde, sine arbore, campōs:
heu loca fēlīcī nōn adeunda virō!
Ergō tam lātē pateat cum maximus orbis,
haec est in poenam terra reperta meam.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation