Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
P. Ovidius Naso · Tristia

Book 1, Poem 5

Text kindly provided by Hypotactic

Ō mihi post nūllōs umquam memorande sodālēs,
et cui praecipuē sors mea vīsa sua est;
attonitum quī mē, meminī, cārissime, prīmus
ausus es alloquiō sustinuisse tuō,
quī mihi cōnsilium vīvendī mīte dedistī,
cum foret in miserō pectore mortis amor.
scīs bene, cui dīcam, positīs prō nōmine signīs,
officium nec tē fallit, amīce, tuum.
haec mihi semper erunt īmīs īnfīxa medullīs,
perpetuusque animae dēbitor hujus erō:
spīritus in vacuās prius hic tenuandus in aurās
ībit, et in tepidō dēseret ossa rogō,
quam subeant animō meritōrum oblīvia nostrō,
et longā pietās excidat ista diē.
dī tibi sint facilēs, et opis nūllīus egentem
fortūnam praestent dissimilemque meae.
sī tamen haec nāvis ventō ferrētur amīcō,
ignōrārētur forsitan ista fidēs.
Thēsea Pīrithous nōn tam sēnsisset amīcum,
sī nōn īnfernās vīvus adīsset aquās.
ut foret exemplum vērī Phōcēus amōris,
fēcērunt furiae, trīstis Oresta, tuae.
sī nōn Euryalus Rutulōs cecidisset in hostēs,
Hyrtacidae Nīsī glōria nūlla foret.
scīlicet ut flāvum spectātur in ignibus aurum,
tempore sīc dūrō est īnspicienda fidēs.
dum juvat et vultū rīdet Fortūna serēnō,
indēlībātās cūncta sequuntur opēs:
at simul intonuit, fugiunt, nec nōscitur ūllī,
agminibus comitum quī modo cīnctus erat.
atque haec, exemplīs quondam collēcta priōrum,
nunc mihi sunt propriīs cognita vēra malīs.
vix duo trēsve mihi dē tot superestis amīcī:
cētera Fortūnae, nōn mea turba fuit.
quō magis, ō paucī, rēbus succurrite laesīs,
et date naufragiō lītora tūta meō,
nēve metū falsō nimium trepidāte, timentēs
hāc offendātur nē pietāte deus.
saepe fidem adversīs etiam laudāvit in armīs,
inque suīs amat hanc Caesar, in hoste probat.
causa mea est melior, quī nōn contrāria fōvī
arma, sed hanc meruī simplicitāte fugam.
invigilēs igitur nostrīs prō cāsibus, ōrō,
dēminuī sīquā nūminis īra potest.
scīre meōs cāsūs sīquis dēsīderat omnēs,
plūs, quam quod fierī rēs sinit, ille petit.
tot mala sum passus, quot in aethere sīdera lūcent
parvaque quot siccus corpora pulvis habet;
multaque crēdibilī tulimus majōra ratamque,
quamvīs acciderint, nōn habitūra fidem.
pars etiam quaedam mēcum moriātur oportet,
mēque velim possit dissimulante tegī.
sī vōx īnfragilis, pectus mihi firmius aere,
plūraque cum linguīs plūribus ōra forent,
nōn tamen idcircō complecterer omnia verbīs,
māteriā vīrēs exsuperante meās.
prō duce Nēritiō doctī mala nostra poētae
scrībite: Nēritiō nam mala plūra tulī.
ille brevī spatiō multīs errāvit in annīs
inter Dūlichiās Īliacāsque domōs:
nōs freta sīderibus tōtīs distantia mēnsōs
sors tulit in Geticōs Sarmaticōsque sinūs.
ille habuit fīdamque manum sociōsque fidēlēs:
mē profugum comitēs dēseruēre meī.
ille suam laetus patriam victorque petēbat:
ā patriā fūgī victus et exul ego.
nec mihi Dūlichium domus est Ithacēve Samosve,
poena quibus nōn est grandis abesse locīs,
sed quae dē septem tōtum circumspicit orbem
montibus, imperiī Rōma deumque locus.
illī corpus erat dūrum patiēnsque labōrum:
invalidae vīrēs ingenuaeque mihi.
ille erat assiduē saevīs agitātus in armīs:
adsuētus studiīs mollibus ipse fuī.
mē deus oppressit, nūllō mala nostra levante:
bellātrīx illī dīva ferēbat opem.
cumque minor Jove sit tumidīs quī rēgnat in undīs,
illum Neptūnī, mē Jovis īra premit.
adde, quod illīus pars maxima ficta labōrum,
pōnitur in nostrīs fābula nūlla malīs.
dēnique quaesītōs tetigit tamen ille Penātēs,
quaeque diū petiit, contigit arva tamen:
at mihi perpetuō patriā tellūre carendum est,
nī fuerit laesī mollior īra deī.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation