Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4
Book 5
Book 6
Book 7
Book 8
Book 9
Book 10
Book 21
Book 22
Book 23
Book 24
Book 25
Book 26
Book 27
Book 28
Book 29
Book 30
Book 31
Book 32
Book 33
Book 34
Book 35
Book 36
Book 37
Book 38
Book 39
Book 40
Book 41
Book 42
Book 43
Book 44
Book 45
Periochae
Periocha 1§ per.1 Periocha 2§ per.2 Periocha 3§ per.3 Periocha 4§ per.4 Periocha 5§ per.5 Periocha 6§ per.6 Periocha 7§ per.7 Periocha 8§ per.8 Periocha 9§ per.9 Periocha 10§ per.10 Periocha 11§ per.11 Periocha 12§ per.12 Periocha 13§ per.13 Periocha 14§ per.14 Periocha 15§ per.15 Periocha 16§ per.16 Periocha 17§ per.17 Periocha 18§ per.18 Periocha 19§ per.19 Periocha 20§ per.20 Periocha 21§ per.21 Periocha 22§ per.22 Periocha 23§ per.23 Periocha 24§ per.24 Periocha 25§ per.25 Periocha 26§ per.26 Periocha 27§ per.27 Periocha 28§ per.28 Periocha 29§ per.29 Periocha 30§ per.30 Periocha 31§ per.31 Periocha 32§ per.32 Periocha 33§ per.33 Periocha 34§ per.34 Periocha 35§ per.35 Periocha 36§ per.36 Periocha 37§ per.37 Periocha 38§ per.38 Periocha 39§ per.39 Periocha 40§ per.40 Periocha 41§ per.41 Periocha 42§ per.42 Periocha 43§ per.43 Periocha 44§ per.44 Periocha 45§ per.45 Periocha 46§ per.46 Periocha 47§ per.47 Periocha 48§ per.48 Periocha 49§ per.49 Periocha 50§ per.50 Periocha 51§ per.51 Periocha 52§ per.52 Periocha 53§ per.53 Periocha 54§ per.54 Periocha 55§ per.55 Periocha 56§ per.56 Periocha 57§ per.57 Periocha 58§ per.58 Periocha 59§ per.59 Periocha 60§ per.60 Periocha 61§ per.61 Periocha 62§ per.62 Periocha 63§ per.63 Periocha 64§ per.64 Periocha 65§ per.65 Periocha 66§ per.66 Periocha 67§ per.67 Periocha 68§ per.68 Periocha 69§ per.69 Periocha 70§ per.70 Periocha 71§ per.71 Periocha 72§ per.72 Periocha 73§ per.73 Periocha 74§ per.74 Periocha 75§ per.75 Periocha 76§ per.76 Periocha 77§ per.77 Periocha 78§ per.78 Periocha 79§ per.79 Periocha 80§ per.80 Periocha 81§ per.81 Periocha 82§ per.82 Periocha 83§ per.83 Periocha 84§ per.84 Periocha 85§ per.85 Periocha 86§ per.86 Periocha 87§ per.87 Periocha 88§ per.88 Periocha 89§ per.89 Periocha 90§ per.90 Periocha 91§ per.91 Periocha 92§ per.92 Periocha 93§ per.93 Periocha 94§ per.94 Periocha 95§ per.95 Periocha 96§ per.96 Periocha 97§ per.97 Periocha 98§ per.98 Periocha 99§ per.99 Periocha 100§ per.100 Periocha 101§ per.101 Periocha 102§ per.102 Periocha 103§ per.103 Periocha 104§ per.104 Periocha 105§ per.105 Periocha 106§ per.106 Periocha 107§ per.107 Periocha 108§ per.108 Periocha 109§ per.109 Periocha 110§ per.110 Periocha 111§ per.111 Periocha 112§ per.112 Periocha 113§ per.113 Periocha 114§ per.114 Periocha 115§ per.115 Periocha 116§ per.116 Periocha 117§ per.117 Periocha 118§ per.118 Periocha 119§ per.119 Periocha 120§ per.120 Periocha 121§ per.121 Periocha 122§ per.122 Periocha 123§ per.123 Periocha 124§ per.124 Periocha 125§ per.125 Periocha 126§ per.126 Periocha 127§ per.127 Periocha 128§ per.128 Periocha 129§ per.129 Periocha 130§ per.130 Periocha 131§ per.131 Periocha 132§ per.132 Periocha 133§ per.133 Periocha 134§ per.134 Periocha 135§ per.135 Periocha 136§ per.136 Periocha 137§ per.137 Periocha 138§ per.138 Periocha 139§ per.139 Periocha 140§ per.140 Periocha 141§ per.141 Periocha 142§ per.142
Titus Livius (Livy) · Ab urbe condita

Book 41, Chapter 24

Text kindly provided by Perseus

post hunc Archo, frater Xenarchi praetoris, ita disseruit: “difficilem orationem Callicrates et mihi et omnibus, qui ab eo dissentimus, fecit:

agendo enim Romanae societatis causam ipse temptarique et oppugnari dicendo, quam nemo neque temptat neque oppugnat, effecit, ut, qui ab se dissentiret, adversus Romanos dicere videretur.

ac primum omnium, tamquam non hic nobiscum fuisset, sed aut ex curia populi Romani veniret aut regum arcanis interesset, omnia scit et nuntiat, quae occulte facta sunt.

divinat etiam, quae futura fuerint, si Philippus vixisset, quid ita Perseus regni heres sit, quid parent Macedones, quid cogitent Romani.

nos autem, qui nec ob quam causam nec quem ad modum perierit Demetrius scimus, nec, quid Philippus, si vixisset, facturus fuerit, ad haec, quae palam geruntur, consilia nostra accommodare oportet.

ac scimus Persea regno accepto regem a populo Romano appellatum; audimus legatos Romanos venisse ad regem Persea et eos benigne exceptos.

haec omnia pacis equidem signa esse iudico, non belli; nec Romanos offendi posse, si ut bellum gerentes eos secuti sumus, nunc quoque pacis auctores sequamur. cur quidem nos inexpiabile omnium soli bellum adversus regnum Macedonum geramus, non video.

opportuni propinquitate ipsa Macedoniae sumus? an infirmissimi omnium, tamquam, quos nuper subegit, Dolopes? immo contra ea vel viribus nostris, deum benignitate, vel regionis intervallo tuti.

sed simus aeque subiecti ac Thessali Aetolique: nihilo plus fidei auctoritatisque habemus adversus Romanos, qui semper socii atque amici fuimus, quam Aetoli, qui paulo ante hostes fuerunt?

quod Aetolis, quod Thessalis, quod Epirotis, omni denique Graeciae cum Macedonibus iuris est, idem et nobis sit. cur execrabilis ista nobis solis velut dissertio iuris humani est?

fecerit aliquid Philippus, cur adversus eum armatum et bellum gerentem hoc decerneremus; quid Perseus, novus rex, omnis iniuriae insons, suo beneficio paternas simultates obliterans, meruit, cur soli omnium hostes ei simus?

quamquam et illud dicere poteram, tanta priorum Macedoniae regum merita erga nos fuisse, ut Philippi unius iniurias, si quae forte fuerunt, utique post mortem obliterent.

non venit in mentem, cum exercitu Elatiae esset, triduum nos in concilio fuisse consultantis, utrum Romanos an Philippum sequeremur?

nihil metus praesens ab Romanis sententias nostras inclinarit: fuit certe tamen aliquid, quod tam longam deliberationem faceret; idque erat vetusta coniunctio cum Macedonibus, vetera et magna in nos regum merita.

valeant et nunc eadem illa, non ut praecipue amici, sed ne praecipue inimici simus. ne id, quod non agitur, Callicrates, simulaverimus agi. nemo novae societatis aut novi foederis, quo nos temere inligemus, conscribendi est auctor;

sed commercium tantum iuris praebendi repetendique sit, ne interdictione finium nostrorum nos quoque terminis regni arceamus; ne servis nostris aliquo fugere liceat, quid hoc adversus Romana foedera est?

quid rem parvam et apertam magnam et suspectam facimus?

quid vanos tumultus ciemus? quid, ut ipsi locum adsentandi Romanis habeamus, suspectos alios et invisos efficimus? si bellum erit, ne Perseus quidem dubitat, quin Romanos secuturi simus; in pace, etiam si non finiuntur odia, intermittantur.”

cum iidem huic orationi, qui litteris regis adsensi erant, adsentirentur, indignatione principum, quod, quam rem ne legatione quidem dignam iudicasset Perseus, litteris paucorum versuum impetraret, decretum differtur.

legati deinde postea missi ab rege, cum Megalopoli concilium esset, dataque opera est ab iis, qui offensionem apud Romanos timebant, ne admitterentur.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation