Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4
Book 5
Book 6
Book 7
Book 8
Book 9
Book 10
Book 21
Book 22
Book 23
Book 24
Book 25
Book 26
Book 27
Book 28
Book 29
Book 30
Book 31
Book 32
Book 33
Book 34
Book 35
Book 36
Book 37
Book 38
Book 39
Book 40
Book 41
Book 42
Book 43
Book 44
Book 45
Periochae
Periocha 1§ per.1 Periocha 2§ per.2 Periocha 3§ per.3 Periocha 4§ per.4 Periocha 5§ per.5 Periocha 6§ per.6 Periocha 7§ per.7 Periocha 8§ per.8 Periocha 9§ per.9 Periocha 10§ per.10 Periocha 11§ per.11 Periocha 12§ per.12 Periocha 13§ per.13 Periocha 14§ per.14 Periocha 15§ per.15 Periocha 16§ per.16 Periocha 17§ per.17 Periocha 18§ per.18 Periocha 19§ per.19 Periocha 20§ per.20 Periocha 21§ per.21 Periocha 22§ per.22 Periocha 23§ per.23 Periocha 24§ per.24 Periocha 25§ per.25 Periocha 26§ per.26 Periocha 27§ per.27 Periocha 28§ per.28 Periocha 29§ per.29 Periocha 30§ per.30 Periocha 31§ per.31 Periocha 32§ per.32 Periocha 33§ per.33 Periocha 34§ per.34 Periocha 35§ per.35 Periocha 36§ per.36 Periocha 37§ per.37 Periocha 38§ per.38 Periocha 39§ per.39 Periocha 40§ per.40 Periocha 41§ per.41 Periocha 42§ per.42 Periocha 43§ per.43 Periocha 44§ per.44 Periocha 45§ per.45 Periocha 46§ per.46 Periocha 47§ per.47 Periocha 48§ per.48 Periocha 49§ per.49 Periocha 50§ per.50 Periocha 51§ per.51 Periocha 52§ per.52 Periocha 53§ per.53 Periocha 54§ per.54 Periocha 55§ per.55 Periocha 56§ per.56 Periocha 57§ per.57 Periocha 58§ per.58 Periocha 59§ per.59 Periocha 60§ per.60 Periocha 61§ per.61 Periocha 62§ per.62 Periocha 63§ per.63 Periocha 64§ per.64 Periocha 65§ per.65 Periocha 66§ per.66 Periocha 67§ per.67 Periocha 68§ per.68 Periocha 69§ per.69 Periocha 70§ per.70 Periocha 71§ per.71 Periocha 72§ per.72 Periocha 73§ per.73 Periocha 74§ per.74 Periocha 75§ per.75 Periocha 76§ per.76 Periocha 77§ per.77 Periocha 78§ per.78 Periocha 79§ per.79 Periocha 80§ per.80 Periocha 81§ per.81 Periocha 82§ per.82 Periocha 83§ per.83 Periocha 84§ per.84 Periocha 85§ per.85 Periocha 86§ per.86 Periocha 87§ per.87 Periocha 88§ per.88 Periocha 89§ per.89 Periocha 90§ per.90 Periocha 91§ per.91 Periocha 92§ per.92 Periocha 93§ per.93 Periocha 94§ per.94 Periocha 95§ per.95 Periocha 96§ per.96 Periocha 97§ per.97 Periocha 98§ per.98 Periocha 99§ per.99 Periocha 100§ per.100 Periocha 101§ per.101 Periocha 102§ per.102 Periocha 103§ per.103 Periocha 104§ per.104 Periocha 105§ per.105 Periocha 106§ per.106 Periocha 107§ per.107 Periocha 108§ per.108 Periocha 109§ per.109 Periocha 110§ per.110 Periocha 111§ per.111 Periocha 112§ per.112 Periocha 113§ per.113 Periocha 114§ per.114 Periocha 115§ per.115 Periocha 116§ per.116 Periocha 117§ per.117 Periocha 118§ per.118 Periocha 119§ per.119 Periocha 120§ per.120 Periocha 121§ per.121 Periocha 122§ per.122 Periocha 123§ per.123 Periocha 124§ per.124 Periocha 125§ per.125 Periocha 126§ per.126 Periocha 127§ per.127 Periocha 128§ per.128 Periocha 129§ per.129 Periocha 130§ per.130 Periocha 131§ per.131 Periocha 132§ per.132 Periocha 133§ per.133 Periocha 134§ per.134 Periocha 135§ per.135 Periocha 136§ per.136 Periocha 137§ per.137 Periocha 138§ per.138 Periocha 139§ per.139 Periocha 140§ per.140 Periocha 141§ per.141 Periocha 142§ per.142
Titus Livius (Livy) · Ab urbe condita

Book 37, Chapter 53

Text kindly provided by Perseus

reductus a praetore in templum rex et dicere iussus “perseverassem” inquit “tacere, patres conscripti, nisi Rhodiorum legationem mox vocaturos vos scirem, et illis auditis mihi necessitatem fore dicendi.

quae quidem eo difficilior oratio erit, quod ea postulata eorum futura sunt, ut non solum nihil, quod contra me sit, sed ne quod ad ipsos quidem proprie pertineat, petere videantur.

agent enim causam civitatium Graecarum, et liberari eas dicent debere. quo impetrato, cui dubium est, quin et a nobis aversuri sint non eas modo civitates, quae liberabuntur, sed etiam veteres stipendiarias nostras,

ipsi autem tanto obligatos beneficio verbo socios, re vera subiectos imperio et obnoxios habituri sint?

et, si dis placet, cum has tantas opes affectabunt, dissimulabunt ulla parte id ad se pertinere; vos modo id decere et convenient esse ante factis dicent.

haec vos ne decipiat oratio, providendum vobis erit, neve non solum inaequaliter alios nimium deprimatis ex sociis vestris, alios praeter modum extollatis, sed etiam ne, qui adversus vos arma tulerint,

in meliore statu sint, quam socii et amici vestri. quod ad me attinet, in aliis rebus cessisse intra finem iuris mei cuilibet videri malim, quam nimis pertinaciter in obtinendo eo tetendisse; in certamine autem amicitiae vestrae, benevolentiae erga vos, honoris, qui ab vobis habebitur, minime aequo animo vinci possum. hanc ego maximam hereditatem a patre accepi, qui primus omnium Asiam Graeciamque incolentium in amicitiam venit vestram eamque perpetua

et constanti fide ad extremum vitae finem perduxit;

nec animum dumtaxat vobis fidelem ac bonum praestitit, sed omnibus interfuit bellis, quae in Graecia gessistis, terrestribus navalibus, omni genere commeatuum, ita ut nemo sociorum vestrorum ulla parte aequari posset, vos adiuvit;

postremo, cum Boeotos ad societatem vestram hortaretur, in ipsa contione intermortuus haud multo post exspiravit.

huius ego vestigia ingressus voluntati quidem et studio in colendis vobis adicere — etenim inexsuperabilia haec erant — nihil potui;

rebus ipsis meritisque et impensis officiorum ut superare possem, fortuna tempora Antiochus et bellum in Asia gestum praebuerunt materiam.

rex Asiae et partis Europae Antiochus filiam suam in matrimonium mihi dabat; restituebat extemplo civitates, quae defecerant a nobis; spem magnam in posterum amplificandi regni faciebat,

si secum bellum adversus vos gessissem. non gloriabor eo, quod nihil in vos deliquerim; illa potius, quae vetustissima domus nostrae vobiscum amicitia digna sunt, referam.

pedestribus navalibusque copiis, ut nemo sociorum vestrorum me aequiperare posset, imperatores vestros adiuvi; commeatus terra marique suppeditavi; navalibus proeliis, quae multis locis facta sunt, omnibus adfui; nec labori meo nec periculo usquam peperci.

quod miserrimum est in bello, obsidionem passus sum, Pergami inclusus cum discrimine ultimo simul vitae regnique.

liberatus deinde obsidione, cum alia parte Antiochus alia Seleucus circa arcem regni mei castra haberent, relictis meis rebus tota classe ad Hellespontum L. Scipioni consuli vestro occurri, ut eum in traiciendo exercitu adiuvarem.

posteaquam in Asiam exercitus vester est transgressus, numquam a consule abscessi; nemo miles Romanus magis adsiduus in castris fuit vestris quam ego fratresque mei; nulla expeditio, nullum equestre proelium sine me factum est;

in acie ibi steti, eam partem sum tutatus, in qua me consul esse voluit. non sum hoc dicturus, patres conscripti: quis hoc bello meritis erga vos mecum comparari potest?

ego nulli omnium neque populorum neque regum, quos in magno honore habetis, non ausim me comparare.

Masinissa hostis vobis ante quam socius fuit, nec incolumi regno cum auxiliis suis, sed extorris, expulsus, amissis omnibus copiis, cum turma equitum in castra confugit vestra;

tamen eum, quia in Africa adversus Syphacem et Carthaginiensis fideliter atque impigre vobiscum stetit, non in patrium solum regnum restituistis, sed adiecta opulentissima parte Syphacis regni praepotentem inter Africae reges fecistis.

quo tandem igitur nos praemio atque honore digni apud vos sumus, qui numquam hostes, semper socii fuimus?

pater, ego, fratres mei non in Asia tantum, sed etiam procul ab domo in Peloponneso in Boeotia in Aetolia, Philippi Antiochi Aetolico bello, terra marique pro vobis arma tulimus.

quid ergo postulas? dicat aliquis. ego, patres conscripti, quoniam dicere utique volentibus vobis parendum est, si vos ea mente ultra Tauri iuga emostis Antiochum, ut ipsi teneretis eas terras, nullos accolas nec finitimos habere quam vos malo,

nec ulla re alia tutius stabiliusque regnum meum futurum spero;

sed si vobis decedere inde atque deducere exercitus in animo est, neminem digniorem esse ex sociis vestris, qui bello a vobis parta possideat quam me dicere ausim.

at enim magnificum est liberare civitates servas. ita opinor, si nihil hostile adversus vos fecerunt; sin autem Antiochi partis fuerunt, quanto est vestra prudentia et aequitate dignius sociis bene meritis quam hostibus vos consulere?”

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation