Dōnārem paterās grātaque commodus,
Cēnsōrīne, meīs aera sodālibus,
dōnārem tripodas, praemia fortium
Grāiōrum neque tū pessuma mūnerum
ferrēs, dīvite mē scīlicet artium
quās aut Parrhasius prōtulit aut Scopās,
hic saxō, liquidīs ille colōribus
sollers nunc hominem pōnere, nunc deum.
Sed nōn haec mihi vīs, nōn tibi tālium
rēs est aut animus dēliciārum egēns.
Gaudēs carminibus; carmina possumus
dōnāre et pretium dīcere mūnerī.
Nōn incīsa notīs marmora pūblicīs,
per quae spīritus et vīta redit bonīs
post mortem ducibus, nōn celerēs fugae
rējectaeque retrōrsum Hannibalis minae,
nōn incendia Carthāginis impiae
ejus, quī domitā nōmen ab Āfricā
lūcrātus rediit, clārius indicant
laudēs quam Calabrae Pīerides, neque,
sī chartae sileant quod bene fēcerīs,
mercēdem tuleris. Quid foret Īliae
Māvortisque puer, sī taciturnitās
obstāret meritīs invida Rōmulī?
Ēreptum Stygiīs flūctibus Aeacum
virtūs et favor et lingua potentium
vātum dīvitibus cōnsecrat īnsulīs.
Dignum laude virum Mūsa vetat morī,
caelō Mūsa beat. Sīc Jovis interest
optātīs epulīs impiger Herculēs,
clārum Tyndaridae sīdus ab īnfimīs
quassās ēripiunt aequoribus ratēs,
ōrnātus viridī tempora pampinō
Līber vōta bonōs dūcit ad exitūs.