Ō crūdēlis adhūc et Veneris mūneribus potēns,
īnspērāta tuae cum veniet plūma superbiae
et, quae nunc umerīs involitant, dēciderint comae,
nunc et quī color est pūniceae flōre prior rosae
mūtātus Ligurīnum in faciem verterit hispidam,
dīcēs, heu, quotiēns tē speculō vīderis alterum:
‘Quae mēns est hodiē, cūr eadem nōn puerō fuit,
vel cūr hīs animīs incolumēs nōn redeunt genae?'