Solvitur ācris hiems grātā vice vēris et Favōnī
trahuntque siccās māchinae carīnās,
ac neque jam stabulīs gaudet pecus aut arātor ignī
nec prāta cānīs albicant pruīnīs.
Jam Cytherēa chorōs dūcit Venus imminente lūnā
jūnctaeque Nymphīs Grātiae decentēs
alternō terram quatiunt pede, dum gravīs Cyclōpum
Volcānus ārdēns vīsit officīnās.
Nunc decet aut viridī nitidum caput impedīre myrtō
aut flōre, terrae quem ferunt solūtae;
nunc et in umbrōsīs Faunō decet immolāre lūcīs,
seu poscat agna sīve mālit haedō.
Pallida Mors aequō pulsat pede pauperum tabernās
rēgumque turrīs. Ō beāte Sēstī,
vītae summa brevis spem nōs vetat inchoāre longam.
Jam tē premet nox fābulaeque Mānēs
et domus exīlis Plūtōnia, quō simul meārīs,
nec rēgna vīnī sortiēre tālis
nec tenerum Lycidan mīrābere, quō calet juventus
nunc omnis et mox virginēs tepēbunt.