Ulla sī jūris tibi pējerātī
poena, Bārīnē, nocuisset umquam,
dente sī nīgrō fierēs vel ūnō
turpior unguī,
crēderem; sed tū simul obligāstī
perfidum vōtīs caput, ēnitēscis
pulchrior multō juvenumque prōdis
pūblica cūra.
Expedit mātris cinerēs opertōs
fallere et tōtō taciturna noctis
signa cum caelō gelidāque dīvōs
morte carentīs.
Rīdet hoc, inquam, Venus ipsa, rīdent
simplicēs Nymphae, ferus et Cupīdō
semper ārdentīs acuēns sagittās
cōte cruentā.
Adde quod pūbēs tibi crēscit omnis,
servitūs crēscit nova nec priōrēs
impiae tēctum dominae relinquunt
saepe minātī.
Tē suīs mātrēs metuunt juvencīs,
tē senēs parcī miseraeque nūper
virginēs nūptae, tua nē retardet
aura marītōs.