Nunc est bibendum, nunc pede līberō
pulsanda tellus, nunc Saliāribus
ōrnāre pulvīnar deōrum
tempus erat dapibus, sodālēs.
Antehāc nefās dēprōmere Caecubum
cellīs avītīs, dum Capitōliō
rēgīna dēmentīs ruīnās
fūnus et imperiō parābat
contāminātō cum grege turpium
morbō virōrum, quidlibet impotēns
spērāre fortūnāque dulcī
ēbria. Sed minuit furōrem
vix ūna sospes nāvis ab ignibus,
mentemque lymphātam Mareōticō
redēgit in vērōs timōrēs
Caesar, ab Ītaliā volantem
rēmīs adurgēns, accipiter velut
mollīs columbās aut leporem citus
vēnātor in campīs nivālis
Haemoniae, daret ut catēnīs
fātāle mōnstrum. Quae generōsius
perīre quaerēns nec muliēbriter
expāvit ēnsem nec latentīs
classe citā reparāvit ōrās,
ausa et jacentem vīsere rēgiam
voltū serēnō, fortis et asperās
tractāre serpentēs, ut ātrum
corpore conbiberet venēnum,
dēlīberātā morte ferōcior:
saevīs Liburnīs scīlicet invidēns
prīvāta dēdūcī superbō,
nōn humilis mulier, triumphō.