Extrēmum Tanaīn sī biberēs, Lyce,
saevō nūpta virō, mē tamen asperās
porrēctum ante forīs ōbicere incolīs
plōrārēs Aquilōnibus.
Audīs quō strepitū jānua, quō nemus
inter pulchra satum tēcta remūgiat
ventīs, et positās ut glaciet nivēs
pūrō nūmine Juppiter?
Ingrātam Venerī pōne superbiam,
nē currente retrō fūnis eat rotā:
nōn tē Pēnelopēn difficilem procīs
Tyrrhēnus genuit parēns.
Ō quamvīs neque tē mūnera nec precēs
nec tīnctus violā pallor amantium
nec vir Pīeriā paelice saucius
curvat, supplicibus tuīs
parcās, nec rigidā mollior aesculō
nec Maurīs animum mītior anguibus:
nōn hoc semper erit līminis aut aquae
caelestis patiēns latus.