Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Statius · Silvae

Book 3, Poem 2

Text kindly provided by Hypotactic

'Dī quibus audācēs amor est servāre carīnās,
saevaque ventōsī mulcēre perīcula pontī,
sternite molle fretum placidumque advertite vōtīs
concilium, et lēnis nōn obstrepat unda precantī:
grande tuō rārumque damus, Neptūne, profundō,
dēpositum; juvenis dubiō committitur altō
Maecius atque animae partem super aequora nostrae
majōrem trānsferre parat. prōferte benigna
sīdera et antemnae geminō cōnsīdite cornū,
Oebaliī frātrēs; vōbīs pontusque polusque,
lūceat; Īliacae longē nimbōsa sorōris
astra fugāte, precor, tōtōque exclūdite caelō.
vōs quoque caeruleum pontī, Nērēides, agmen,
quīs honor et rēgnī cessit fortūna secundī,
(dīcere quae magnī fās sit mihi sīdera pontī),
surgite dē vitreīs spūmōsae Dōridos antrīs
Bajānōsque sinūs et fēta tepentibus undīs
lītora tranquillō certātim ambīte natātū,
quaerentēs ubi celsa ratis, quam scandere gaudet
nōbilis Ausoniae Celer armipotentis alumnus,
nec quaerenda diū; modo nam trāns aequora terrīs
prīma Dicarchēīs Pharium gravis intulit annum,
prīma salūtāvit Capreās et margine dextrō
sparsit Tyrrhēnae Mareōtica vīna Minervae.
hujus utrumque latus mollī praecingite gȳrō,
partītaeque vicēs vōs stuppea tendite mālī
vincula, vōs summīs adnectite sīpara vēlīs,
vōs Zephyrīs aperīte sinūs; pars trānstra repōnat,
pars dēmittat aquīs curvae moderāmina puppis;
sint quibus explōret prīmōs gravis artemo flātūs,
quaeque secūtūram religent post terga phasēlon
uncaque summersae penitus retinācula vellant;
temperet haec aestūs pelagusque inclīnet ad ortūs:
officiō careat glaucārum nūlla sorōrum.
hinc multō Prōteus geminōque hinc corpore Trītōn,
praenatet, et subitīs quī perdidit inguina mōnstrīs
Glaucus, adhūc patriīs quotiēns adlābitur ōrīs
lītoream blandā feriēns Anthēdona caudā.
tū tamen ante omnēs dīvā cum mātre, Palaemōn,
annue, sī vestrās amor est mihi pandere Thēbās,
nec cano dēgenerī Phoebēum Amphiona plēctrō.
et pater Aeoliō frangit quī carcere ventōs,
cui variī flātūs omnisque per aequora mundī
spīritus atque hiemēs nimbōsaque nūbila pārent,
artius objectō Boreān Eurumque Notumque,
monte premat: sōlī Zephyrō sit cōpia caelī,
sōlus agat puppēs summāsque supernatet undās
assiduus pelagō; dōnec tua turbine nūllō
laeta Paraetoniīs adsignet carbasa rīpīs.'
Audīmur. vocat ipse ratem nautāsque morantēs,
increpat. ecce meum timidō jam frīgore pectus
lābitur et nequeō, quamvīs movet ōminis horror,
claudere suspēnsōs oculōrum in margine flētūs.
jamque ratem terrīs dīvīsit fūne solūtō
nāvita et angustum dējēcit in aequora pontem,
saevus et ē puppī longō clāmōre magister
dissipat amplexūs atque ōscula fīda revellit,
nec longum cārā licet in cervīce morārī.
attamen in terrās ē plēbe novissimus omnī
ībo, nec ēgrediar nisi jam currente carīnā,
Quis rude et abscissum miserīs animantibus aequor
fēcit iter, solidaeque piōs tellūris alumnōs
expulit in flūctūs pelagōque immīsit hiantī,
audāx ingeniī? nec enim temerāria virtūs
illa magis, summae gelidum quae Pēlion Ossae,
jūnxit anhēlantemque jugīs bis pressit Olympum.
usque adeōne parum lentās trānsīre palūdēs
stāgnaque et angustōs summittere pontibus amnēs?
īmus in abruptum gentīlēsque undique terrās
fūgimus exiguā clausī trabe et āere nūdō,
inde furor ventīs indignātaeque procellae
et caelī fremitūs et fulmina plūra Tonantī.
ante ratēs pigrō torpēbant aequora somnō,
nec spūmāre Thetis nec spargere nūbila flūctūs
audēbant. vīsīs tumuērunt puppibus undae,
inque hominem surrēxit hiems. tunc nūbila Plīās
Oleniumque pecus, solitō tunc pejor Orīōn.
Jūsta queror. fugit ecce vagās ratis ācta per undās
paulātim minor et longē servantia vincit
lūmina, tot gracilī lignō complexa timōrēs,
quaeque super reliquōs tē, nostrī pignus amōris
portātūra, Celer. quōs nunc ego pectore somnōs
quōsve queam perferre diēs? quis cūncta paventī
nūntius an facilī tē praetermīserit undā
Lūcānī rabida ōra maris, num torta Charybdis,
fluctuet aut Siculī populātrīx virgo profundī,
quōs tibi currentī praeceps gerat Hadria mōrēs,
quae pāx Carpathiō, quālī tē subvehat aurā
Dōris Agēnoreī fūrtīs blandīta juvencī?
sed meruī questūs. quid enim tē castra petente,
nōn vel ad ignōtōs ībam comes impiger Indōs
Cimmeriumque chaos? stārem prope bellica rēgis
signa meī, seu tēla manū seu frēna tenērēs,
armātīs seu jūra darēs; operumque tuōrum
etsī nōn socius, certē mīrātor adessem,
sī quondam magnō Phoenīx reverendus Achillī
lītus ad Īliacum Thymbraeaque Pergama vēnit
imbellis tumidōque nihil jūrātus Atrīdae,
cūr nōbīs ignāvus amor? sed pectore fīdō
numquam aberō longīsque sequar tua carbasa vōtīs,
Īsi, Phorōnēīs ōlim stabulāta sub antrīs,
nunc rēgīna Pharī nūmenque Orientis anhēlī,
excipe multisonō puppem Mareōtida sīstrō;
ac juvenem ēgregium, Latius cui ductor Eōa
signa Palaestīnāsque dedit frēnāre cohortēs,
ipsa manū placidā per līmina fēsta sacrōsque
dūc portūs urbēsque tuās. tē praeside nōscat
unde palūdōsī fēcunda licentia Nīlī,
cūr vada dēsīdant et rīpa coerceat undās
Cecropiō stāgnāta lutō, cūr invida Memphis,
curve Therapnaeī lascīviat ōra Canōpī,
cūr servet Phariās Lēthaeus jānitor ārās,
vīlia cūr magnōs aequent animālia dīvōs;
quae sibi praesternat vīvāx altāria Phoenīx,
quōs dignētur agrōs aut quō sē gurgite Nīlī,
mergat adōrātus trepidīs pāstōribus Āpis.
dūc et ad Ēmathiōs mānēs ubi belliger urbis
conditor Hyblaeō perfūsus nectare dūrat,
anguiferamque domum blandō quā mersa venēnō
Actias Ausoniās fūgit Cleopatra catēnās,
usque et in Assyriās sēdēs mandātaque castra
prōsequere et Mārtī juvenem, dea, trāde Latīnō.
nec novus hospes erit: puer hīs sūdāvit in arvīs
nōtus adhūc tantum majōris lūmine clāvī,
jam tamen et turmās facilī praevertere gȳrō,
fortis et Ēōās jaculō damnāre sagittās.
Ergo erit illa diēs, quā tē majōra datūrus
Caesar ab ēmeritō jubeat discēdere bellō,
at nōs hōc iterum stantēs in lītore vastōs
cernēmus flūctūs aliāsque rogābimus aurās,
ō tum quantus ego aut quantā vōtīva movēbō
plēctra lyrā, cum mē magnā cervīce ligātum
attollēs umerīs atque in mea pectora prīmum
incumbēs ē puppe novus, servātaque reddēs
colloquia inque vicem mediōs nārrābimus annōs!
tū rapidum Euphrātēn et rēgia Bactra sacrāsque
antīquae Babylōnis opēs et Zeuma, Latīnae
pācis iter, quā dulce nemus flōrentis Idȳmēs,
quā pretiōsa Tyros rubeat, quā purpura sūcō
Sīdoniīs iterāta cadīs, ubi germine prīmum,
candida fēlīcēs sūdent opobalsama virgae;
ast ego, dēvictīs dederim quae busta Pelasgīs
quaeve labōrātās claudat mihi pāgina Thēbās.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation