Quid tibi mōnstrātā mānsuēscere prōfuit īrā?
quid scelus hūmānāsque animō dēdiscere caedēs
imperiumque patī et dominō pārēre minōrī?
quid? quod abīre domō rūrsusque in claustra revertī
suētus et ā captā jam sponte recēdere praedā
īnsertāsque manūs laxō dīmittere morsū?
occidis, altārum vastātor docte ferārum,
nōn grege Massȳlō curvāque indāgine clausus,
nōn formīdātō suprā vēnābula saltū
incitus aut caecō foveae dēceptus hiātū,
sed victus fugiente ferā. stat cardine apertō
īnfēlīx cavea et clausās circum undique portās
hoc licuisse nefās placidī tumuēre leōnēs,
tum cūnctīs cecidēre jubae, puduitque relātum
aspicere, et tōtās dūxēre in lūmina frontēs.
at nōn tē prīmō fūsum novus obruit ictū
ille pudor: mānsēre animī, virtūsque cadentī
ā mediā jam morte redit, nec prōtinus omnēs
terga dedēre minae, sīcut sibi cōnscius altī
vulneris adversum moriēns it mīles in hostem
attollitque manum et ferrō lābente minātur:
sīc piger ille gradū solitōque exūtus honōre
firmat hiāns oculōs animamque hostemque requīrit.
Magna tamen subitī tēcum sōlācia lētī,
victe, ferēs, quod tē maestī populusque patrēsque,
ceu nōtus caderēs trīstī gladiātor harēnā,
ingemuēre morī; magnī quod Caesaris ōra
inter tot Scythicās Libycāsque, et lītore Rhēnī
et Phariā dē gente ferās, quās perdere vīle est,
ūnius āmissī tetigit jactūra leōnis.