Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Statius · Silvae

Book 1, Poem 4

Text kindly provided by Hypotactic

Estis, iō, superī, nec inexōrābile Clōthō
volvit opus, videt alma piōs Astraea Jovīque
conciliāta redit, dubitātaque sīdera cernit
Gallicus. es caelō dīve, es, Germānice, cordī
(quis neget?): ērubuit tantō spoliāre ministrō
imperium Fortūna tuum. stat proxima cervīx
ponderis immēnsī damnōsaque fīla senectae
exuit atque aliōs melior revirēscit in annōs.
ergō alacrēs quae signa colunt urbāna cohortēs,
inque sinum quae saepe tuum fora turbida questum
cōnfugiunt lēgēs, urbēsque ubicumque togātae
quae tua longinquīs implōrant jūra querēlīs,
certent laetitiā, nosterque ex ōrdine collis
cōnfremat, et sileant pejōris murmura fāmae.
quippe manet longumque aevō redeunte manēbit
quem penes intrepidae mītis cūstōdia Rōmae,
nec tantum induerint fātīs nova saecula crīmen
aut īnstaurātī peccāverit āra Tarentī.
Ast ego nec Phoebum, quamquam mihi surda sine illō
plēctra, nec Āoniās decimā cum Pallade dīvās
aut mītem Tegeae Dircēsve hortābor alumnum;
ipse venī vīrēsque novās animumque ministrā,
quī caneris; doctō nec enim sine nūmine tantus
Ausoniae decora ampla togae centumque dedistī
jūdicium mentemque virīs. licet enthea vātis
exclūdat Piplēa sitim nec cōnscia dētur
Pīrēnē: largōs potius mihi gurges in haustūs
quī rapitur dē fonte tuō, seu plāna solūtīs
cum struis ōrsa modīs seu cum tibi dulcis in artem
frangitur et nostrās cūrat fācundia lēgēs.
quārē age, sī Cererī sua dōna merumque Lyaeō
reddimus, et dīves praedae tamen accipit omnī
exuviās Dīāna tholō captīvaque tēla
Bellipotēns; nec tū (quandō tibi, Gallice, majus
ēloquium fandīque opibus sublīmis abundās)
sperne colī tenuiōre lyrā. vaga cingitur astrīs
lūna, et in Ōceanum rīvī cecidēre minōrēs.
Quae tibi sollicitus persolvit praemia mōrum
urbis amor! quae tum patrumque equitumque notāvī
lūmina et ignārae plēbis lūgēre potentēs!
nōn lābente Numā timuit sīc cūria fēlīx,
Pompejō nec celsus eques nec fēmina Brūtō.
hoc illud: trīstēs invītum audīre catēnās;
parcere verberibus nec quā jubet alta potestās
īre, sed armātās multum sibi dēmere vīrēs
dignārīque manūs humilēs et verba precantum;
reddere jūra forō nec prōturbāre curūlēs,
et ferrum mulcēre togā. sīc ītur in alta
pectora, sīc mixtō reverentia fīdit amōrī.
Ipsa etiam cūnctōs gravis inclēmentia fātī
terruit et subitī praeceps juvenīle perīclī,
nīl cūnctante malō. nōn illud culpa senectae
(quippe ea bis sēnīs vixdum ōrsa excēdere lustrīs),
sed labor intendēns animīque in membra vigentis
imperium vigilēsque suō prō Caesare cūrae,
dulce opus. hinc fessōs penitus subrēpsit in artūs
īnsidiōsa quiēs et pigra oblīvio vītae.
Tunc deus, Alpīnī quī juxtā culmina dorsī
signat Apollineōs sānctō cognōmine lūcōs,
respicit heu tantī prīdem sēcūrus alumnī.
praegressusque morās: 'hinc mēcum, Epidauria prōlēs,
hinc' ait 'ī gaudēns: datur (aggredienda facultās!)
ingentem recreāre virum. teneāmus adortī
(tendātis jam fīla!) colōs. nē fulminis ātrī
sit metus: hās ultrō laudārit Juppiter artēs.
nam neque plēbējam aut dextrō sine nūmine crētam
servō animam. atque adeō breviter, dum tēcta subīmus,
expediam. genus ipse suīs permissaque retrō
nōbilitās; nec orīgo latet, sed lūce sequente
vincitur et magnō gaudet cessisse nepōtī.
prīma togae virtūs illī quoque: clārus et ingēns
ēloquiō; mox innumerīs exercita castrīs
occiduās prīmāsque domōs et sōle sub omnī
permeruit jūrāta manus, nec in ōtia pācis
permissum laxāre animōs ferrumque recingī.
hunc Galatēa vigēns ausa est incessere bellō
(mē quoque!) perque novem timuit Pamphȳlia messēs
Pannoniusque ferōx arcūque horrenda fugācī
Armenia et patiēns Latiī jam pontis Araxēs.
quid geminōs fascēs magnaeque iterāta revolvam
jūra Asiae? velit illa quidem ter habēre quaterque
hunc sibi, sed revocant fāstī majorque curūlis
nec permissa semel. Libycī quid mīra tribūtī
obsequia et missum mediā dē pāce triumphum
laudem et opēs tantās? nec quī mandāverat ausus
expectāre fuit: gaudet Trasimennus et Alpēs
Cannēnsēsque animae; prīmusque īnsigne tribūtum
ipse palam laetā poscēbat Rēgulus umbrā.
nōn vacat Arctōās aciēs Rhēnumque rebellem
captīvaeque precēs Veledae et, quae maxima nūper
glōria, dēpositam Dācīs pereuntibus Urbem
pandere, cum tantī lēctus rēctōris habēnās,
Gallice, Fortūnā nōn admīrante subistī.
hunc igitur, sī digna loquor, rapiēmus inīquō,
nāte, Jovī. rogat hoc Latiae pater inclitus urbis,
et meruit; neque enim frūstrā mihi nūper honōra
carmina patriciō puerī sonuistis in ostrō.
sī qua salūtiferō geminī Chīrōnis in antrō
herba, tholō quodcumque tibī Trōjāna recondit
Pergamus aut medicīs fēlīx Epidaurus harēnīs
ēducat, Īdaeā prōfert quam Crēta sub umbrā
dictamnī flōrentis opem, quōque anguis abundat
spūmātū: jungam ipse manūs atque omne benignē
vīrus, odōriferīs Arabum quod doctus in arvīs
aut Amphrȳsiacō pāstor dē grāmine carpsit.'
Dīxerat. inveniunt positōs jam sēgniter artūs
pugnantemque animam; rītū sē cingit uterque
Paeoniō mōnstrantque simul pārentque volentēs,
dōnec lētiferās variō medicāmine pestēs
et suspecta malī rūpērunt nūbila somnī.
adjuvat ipse deōs morbōque valentior omnī
occupat auxilium. citius nōn arte refectus
Tēlephus Haemoniā, nec quae metuentis Atrīdae
saeva Machāoniō coiērunt vulnera sūcō.
Quis mihi tot coetūs inter populīque patrumque
sit cūrae vōtīque locus? tamen ardua testor
sīdera tēque, pater vātum Thymbraee, quis omnī
lūce mihī, quis nocte timor, dum postibus haerēns
assiduus nunc aure vigil nunc lūmine cūncta
auguror; immēnsae velutī cōnexa carīnae
cumba minor, cum saevit hiems, prō parte furentēs
parva receptat aquās et eōdem volvitur austrō.
Nectite nunc laetae candentia fīla, sorōrēs,
nectite! nēmo modum trānsmissī computet aevī:
hic vītae nātālis erit. tū Trōica dignus
saecula et Euboicī trānscendere pulveris annōs
Nestoreōsque sitūs! quā nunc tibi pauper acerrā
digna litem? nec sī vacuet Mēvānia vallēs,
aut praestent niveōs Clītumna novālia taurōs,
sufficiam. sed saepe deīs hōs inter honōrēs
caespes et exiguō placuērunt farra salīnō.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation