Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Chapter 1§ 1 Chapter 2§ 2 Chapter 3§ 3 Chapter 4§ 4 Chapter 5§ 5 Chapter 6§ 6 Chapter 7§ 7 Chapter 8§ 8 Chapter 9§ 9 Chapter 10§ 10 Chapter 11§ 11 Chapter 12§ 12 Chapter 13§ 13 Chapter 14§ 14 Chapter 15§ 15 Chapter 16§ 16 Chapter 17§ 17 Chapter 18§ 18 Chapter 19§ 19 Chapter 20§ 20 Chapter 21§ 21 Chapter 22§ 22 Chapter 23§ 23 Chapter 24§ 24 Chapter 25§ 25 Chapter 26§ 26 Chapter 27§ 27 Chapter 28§ 28 Chapter 29§ 29 Chapter 30§ 30 Chapter 31§ 31 Chapter 32§ 32 Chapter 33§ 33 Chapter 34§ 34 Chapter 35§ 35 Chapter 36§ 36 Chapter 37§ 37 Chapter 38§ 38 Chapter 39§ 39 Chapter 40§ 40 Chapter 41§ 41 Chapter 42§ 42 Chapter 43§ 43 Chapter 44§ 44 Chapter 45§ 45 Chapter 46§ 46 Chapter 47§ 47 Chapter 48§ 48 Chapter 49§ 49 Chapter 50§ 50 Chapter 51§ 51 Chapter 52§ 52 Chapter 53§ 53 Chapter 54§ 54 Chapter 55§ 55 Chapter 56§ 56 Chapter 57§ 57 Chapter 58§ 58 Chapter 59§ 59 Chapter 60§ 60 Chapter 61§ 61 Chapter 62§ 62 Chapter 63§ 63 Chapter 64§ 64 Chapter 65§ 65 Chapter 66§ 66 Chapter 67§ 67 Chapter 68§ 68 Chapter 69§ 69 Chapter 70§ 70 Chapter 71§ 71 Chapter 72§ 72 Chapter 73§ 73 Chapter 74§ 74 Chapter 75§ 75 Chapter 76§ 76 Chapter 77§ 77 Chapter 78§ 78 Chapter 79§ 79 Chapter 80§ 80 Chapter 81§ 81 Chapter 82§ 82 Chapter 83§ 83 Chapter 84§ 84 Chapter 85§ 85 Chapter 86§ 86 Chapter 87§ 87 Chapter 88§ 88 Chapter 89§ 89 Chapter 90§ 90 Chapter 91§ 91 Chapter 92§ 92 Chapter 93§ 93 Chapter 94§ 94 Chapter 95§ 95 Chapter 96§ 96 Chapter 97§ 97
M. Tullius Cicero · Brutus

Chapter 97

Text kindly provided by Perseus

Sed in te intuens, Brute, doleo, cuius in adulescentiam per medias laudes quasi quadrigis vehentem transversa incurrit misera fortuna rei publicae. Hic me dolor tangit[1], haec cura[2] sollicitat et hunc mecum socium eiusdem et amoris et iudici. Tibi favemus, te tua frui virtute cupimus, tibi optamus eam rem publicam in qua duorum generum amplissimorum renovare memoriam atque auger possis. Tuum enim forum, tuum erat illud curriculum, tu illuc veneras unus, qui non linguam modo acuisses exercitatione dicendi sed et ipsam eloquentiam locupletavisses graviorum artium instrumento et isdem artibus decus omne virtutis cum summa eloquentiae laude iunxisses.

Ex te duplex nos afficit sollicitudo, quod et ipse re publica careas et illa te. Tu tamen, etsi cursum ingeni tui, Brute, premit haec importuna clades civitatis, contine te in tuis perennibus studiis et effice id quod iam prope modum vel plane potius effeceras, ut te eripias ex ea quam ego congessi in hunc sermonem turba patronorum[3]. Nec enim decet te ornatum uberrimis artibus, quas cum domo haurire non posses arcessivisti ex urbe ea quae domus est semper habita doctrinae, numerari in vulgo patronorum. Nam quid te[4] exercuit Pammenes vir longe eloquentissimus Graeciae? quid illa vetus Academia atque eius heres Aristus hospes et familiaris meus, si quidem similes maioris partis oratorum futuri sumus?

Nonne cemimus vix singulis aetatibus binos oratores laudabilis constitisse[5]? Galba fuit inter tot aequalis unus excellens, cui, quem ad modum accepimus, et Cato cedebat senior et qui temporibus illis aetate inferiores fuerunt, Lepidus postea, deinde Carbo; nam Gracchi in contionibus[6] multo faciliore et liberiore genere dicendi, quorum tamen ipsorum ad aetatem laus eloquentiae perfecta nondum fuit; Antonius Crassus, post Cotta Sulpicius Hortensius. Nihil dico amplius, tantum dico: si mihi accidisset ut numerarer in multis [gap] si operosa est concursatio magis opportunorum[7] [gap]

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation