Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Chapter 1§ 1 Chapter 2§ 2 Chapter 3§ 3 Chapter 4§ 4 Chapter 5§ 5 Chapter 6§ 6 Chapter 7§ 7 Chapter 8§ 8 Chapter 9§ 9 Chapter 10§ 10 Chapter 11§ 11 Chapter 12§ 12 Chapter 13§ 13 Chapter 14§ 14 Chapter 15§ 15 Chapter 16§ 16 Chapter 17§ 17 Chapter 18§ 18 Chapter 19§ 19 Chapter 20§ 20 Chapter 21§ 21 Chapter 22§ 22 Chapter 23§ 23 Chapter 24§ 24 Chapter 25§ 25 Chapter 26§ 26 Chapter 27§ 27 Chapter 28§ 28 Chapter 29§ 29 Chapter 30§ 30 Chapter 31§ 31 Chapter 32§ 32 Chapter 33§ 33 Chapter 34§ 34 Chapter 35§ 35 Chapter 36§ 36 Chapter 37§ 37 Chapter 38§ 38 Chapter 39§ 39 Chapter 40§ 40 Chapter 41§ 41 Chapter 42§ 42 Chapter 43§ 43 Chapter 44§ 44 Chapter 45§ 45 Chapter 46§ 46 Chapter 47§ 47 Chapter 48§ 48 Chapter 49§ 49 Chapter 50§ 50 Chapter 51§ 51 Chapter 52§ 52 Chapter 53§ 53 Chapter 54§ 54 Chapter 55§ 55 Chapter 56§ 56 Chapter 57§ 57 Chapter 58§ 58 Chapter 59§ 59 Chapter 60§ 60 Chapter 61§ 61 Chapter 62§ 62 Chapter 63§ 63 Chapter 64§ 64 Chapter 65§ 65 Chapter 66§ 66 Chapter 67§ 67 Chapter 68§ 68 Chapter 69§ 69 Chapter 70§ 70 Chapter 71§ 71 Chapter 72§ 72 Chapter 73§ 73 Chapter 74§ 74 Chapter 75§ 75 Chapter 76§ 76 Chapter 77§ 77 Chapter 78§ 78 Chapter 79§ 79 Chapter 80§ 80 Chapter 81§ 81 Chapter 82§ 82 Chapter 83§ 83 Chapter 84§ 84 Chapter 85§ 85 Chapter 86§ 86 Chapter 87§ 87 Chapter 88§ 88 Chapter 89§ 89 Chapter 90§ 90 Chapter 91§ 91 Chapter 92§ 92 Chapter 93§ 93 Chapter 94§ 94 Chapter 95§ 95 Chapter 96§ 96 Chapter 97§ 97
M. Tullius Cicero · Brutus

Chapter 47

Text kindly provided by Perseus

Duobus igitur summis, Crasso et Antonio, L. Philippus proximus accedebat, sed longo intervallo tamen proximus. Itaque eum, etsi nemo intercedebat qui se illi anteferret, neque secundum tamen neque tertium dixerim. Nec enim in quadrigis eum secundum numeraverim aut tertium, qui vix e carceribus exierit, cum palmam iam primus acceperit, nec in oratoribus, qui tantum absit a primo, vix ut in eodem curriculo esse videatur. Sed tamen erant ea in Philippo, quae qui sine comparatione illorum spectaret, satis magna diceret: summa libertas in oratione, multae facetiae; satis creber in reperiendis, solutus in explicandis sententiis; erat etiam in primis, ut temporibus illis, Graecis doctrinis institutus, in altercando cum aliquo aculeo et maledicto[1] facetus.

Horum aetati prope coniunctus L. Gellius[2] non tam vendibilis orator, quamvis[3] nescires quid ei deesset; nec enim erat indoctus nec tardus ad excogitandum nec Romanarum rerum immemor et verbis solutus satis; sed in magnos oratores inciderat eius aetas; multam tamen operam amicis et utilem praebuit, atque ita diu vixit ut multarum aetatum oratoribus implicaretur.

Multum etiam in causis versabatur[4] isdem fere temporibus D. Brutus, is qui consul cum Mamerco fuit, homo et Graecis doctus litteris et Latinis. Dicebat etiam L. Scipio non imperite Gnaeusque Pompeius Sex. F. aliquem[5] numerum obtinebat. Nam Sex. frater eius praestantissimum ingenium contulerat ad summam iuris civilis et ad perfectam[6] geometriae et[7] rerum Stoicarum scientiam. †Item in iure et ante hos[8] M. Brutus et paulo post eum C. Billienus homo per se magnus prope simili ratione summus evaserat; qui consul factus esset, nisi in Marianos consulatus et in eas petitionis angustias incidisset.

Cn. autem Octavi eloquentia, quae fuerat ante consulatum ignorata, in consulatu multis contionibus est vehementer probata. Sed ab eis, qui tantum in dicentium numero, non in oratorum fuerunt, iam ad oratores revertamur. Censeo, inquit Atticus; eloquentis enim videbare, non sedulos velle conquirere.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation