Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Chapter 1§ 1 Chapter 2§ 2 Chapter 3§ 3 Chapter 4§ 4 Chapter 5§ 5 Chapter 6§ 6 Chapter 7§ 7 Chapter 8§ 8 Chapter 9§ 9 Chapter 10§ 10 Chapter 11§ 11 Chapter 12§ 12 Chapter 13§ 13 Chapter 14§ 14 Chapter 15§ 15 Chapter 16§ 16 Chapter 17§ 17 Chapter 18§ 18 Chapter 19§ 19 Chapter 20§ 20 Chapter 21§ 21 Chapter 22§ 22 Chapter 23§ 23 Chapter 24§ 24 Chapter 25§ 25 Chapter 26§ 26 Chapter 27§ 27 Chapter 28§ 28 Chapter 29§ 29 Chapter 30§ 30 Chapter 31§ 31 Chapter 32§ 32 Chapter 33§ 33 Chapter 34§ 34 Chapter 35§ 35 Chapter 36§ 36 Chapter 37§ 37 Chapter 38§ 38 Chapter 39§ 39 Chapter 40§ 40 Chapter 41§ 41 Chapter 42§ 42 Chapter 43§ 43 Chapter 44§ 44 Chapter 45§ 45 Chapter 46§ 46 Chapter 47§ 47 Chapter 48§ 48 Chapter 49§ 49 Chapter 50§ 50 Chapter 51§ 51 Chapter 52§ 52 Chapter 53§ 53 Chapter 54§ 54 Chapter 55§ 55 Chapter 56§ 56 Chapter 57§ 57 Chapter 58§ 58 Chapter 59§ 59 Chapter 60§ 60 Chapter 61§ 61 Chapter 62§ 62 Chapter 63§ 63 Chapter 64§ 64 Chapter 65§ 65 Chapter 66§ 66 Chapter 67§ 67 Chapter 68§ 68 Chapter 69§ 69 Chapter 70§ 70 Chapter 71§ 71 Chapter 72§ 72 Chapter 73§ 73 Chapter 74§ 74 Chapter 75§ 75 Chapter 76§ 76 Chapter 77§ 77 Chapter 78§ 78 Chapter 79§ 79 Chapter 80§ 80 Chapter 81§ 81 Chapter 82§ 82 Chapter 83§ 83 Chapter 84§ 84 Chapter 85§ 85 Chapter 86§ 86 Chapter 87§ 87 Chapter 88§ 88 Chapter 89§ 89 Chapter 90§ 90 Chapter 91§ 91 Chapter 92§ 92 Chapter 93§ 93 Chapter 94§ 94 Chapter 95§ 95 Chapter 96§ 96 Chapter 97§ 97
M. Tullius Cicero · Brutus

Chapter 18

Text kindly provided by Perseus

Nec vero ignoro nondum esse satis politum hunc oratorem et quaerendum esse aliquid perfectius; quippe cum ita sit ad nostrorum temporum rationem vetus,ut nullius scriptum exstet dignum quidem lectione quod sit antiquius[1]. Sed maiore honore in[2] omnibus artibus quam in hac una arte[3] dicendi versatur[4] antiquitas.

Quis enim eorum qui haec minora animadvertunt non intellegit Canachi signaiora esse quam ut imitentur veri— tatem; Calamidis dura illa quidem, sed tamen molliora quam Canachi; nondum Myronis satis ad veritatem adducta, iam tamen quae non dubites pulchra dicere; pulchriora etiam[5] Polycliti et iam[6] plane perfecta, ut mihi quidem videri solent? Similis in pictura ratio est; in qua Zeuxim et Polygnotum et Timanthem et eorum, qui non sunt usi plus quam quattuor coloribus, formas et liniamenta laudamus; at in Aetione Nicomacho Protogene Apelle iam perfecta sunt omnia.

Et nescio an reliquis in rebus omnibus idem eveniat: nihil est enim simul et inventum et perfectum; nec dubitari debet quin fuerint ante Homerum poetae, quod ex eis carminibus intellegi potest, quae apud illum et in Phaeacum et in procorum epulis canuntur. Quid, nostri veteres versus ubi sunt? quos olim Fauni vatesque canebant, cum neque Musarum scopulos [gap][7] nec doctis dictis[8] studiosus quisquam erat ante hunc ait ipse de se[9] nec mentitur in gloriando: sic enim[10] sese res habet. Nam et Odyssia Latina est sic tamquam opus aliquod Daedali et Livianae fabulae non satis dignae quae iterum legantur.

Atqui hic Livius [qui[11]] primus fabulam C. Claudio Caeci filio et M. Tuditano consulibus docuit anno ipso ante quam natus est Ennius, post Romam conditam autem[12] quartodecimo et quingentensimo, ut hic ait, quem nos sequimur. Est enim inter scriptores de numero annorum controversia. Accius autem a Q. Maximo quintum consule[13] captum[14] Tarento scripsit Livium annis xxx post quam eum fabulam docuisse et Atticus scribit et nos in antiquis commentariis invenimus,

Docuisse autem fabulam annis post xi C. Cornelio Q. Minucio consulibus ludis Iuventatis[15], quos Salinator Senensi proelio voverat. In quo tantus error Acci fuit, ut his consulibus xl [16] annos natus Ennius fuerit: quoi[17] si aequalis fuerit Livius, minor fuit aliquanto is, qui primus fabulam dedit, quam ei, qui multas docuerant ante hos consules, et Plautus et Naevius.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation