Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
P. Ovidius Naso · Heroides

Book 9

Text kindly provided by Hypotactic

Mittor ad Alcīdēn ā conjuge cōnscia mentis
littera, sī conjūnx Dēianīra tua est.
Grātulor Oechaliam titulīs accēdere nostrīs,
victōrem victae succubuisse queror.
fāma Pelasgiadas subitō pervēnit in urbēs
dēcolor et factīs īnfitianda tuīs,
quem numquam Jūnō seriēsque inmēnsa labōrum
frēgerit, huic Iolēn inposuisse jugum.
hoc velit Eurystheus, velit hoc germāna Tonantis,
laetaque sit vītae lābe noverca tuae.
at nōn ille velit, cui nox (sī crēditur) ūna
nōn tantī, ut tantus conciperēre, fuit.
Plūs tibi quam Jūnō nocuit Venus: illa premendō
sustulit, haec humilī sub pede colla tenet.
respice vindicibus pācātum vīribus orbem,
quā lātam Nēreus caerulus ambit humum.
sē tibi pāx terrae, tibi sē tūta aequora dēbent;
implēstī meritīs Solis utramque domum.
quod tē lātūrum est, caelum prius ipse tulistī:
Hercule suppositō sīdera fulsit Atlāns.
quid nisi nōtitia est miserō quaesīta pudōrī,
sī cumulās turpī facta priōra notā?
tene ferunt geminōs pressisse tenāciter anguēs,
cum tener in cūnīs jam Jove dignus erās?
coepistī melius quam dēsinis; ultima prīmīs
cēdunt: dissimilēs hic vir et ille puer.
quem nōn mīlle ferae, quem nōn Sthenelēius hostis,
nōn potuit Jūnō vincere, vincit Amor.
At bene nūpta feror, quia nōminer Herculis uxor,
sitque socer, rapidīs quī tonat altus equīs.
quam male inaequālēs veniunt ad arātra juvencī,
tam premitur magnō conjuge nūpta minor.
nōn honor est sed onus speciēs laesūra ferentēs:
sīqua volēs aptē nūbere, nūbe parī.
vir mihi semper abest, et conjuge nōtior hospes
mōnstraque terribilēs persequiturque ferās.
ipsa domō viduā vōtīs operāta pudīcīs
torqueor, īnfestō nē vir ab hoste cadat;
inter serpentēs aprōsque avidōsque leōnēs
jactor et haesūrōs terna per ōra canēs.
mē pecudum fibrae simulācraque inānia somnī
ōminaque arcānā nocte petīta movent.
aucupor īnfēlīx incertae murmura fāmae
spēque timor dubiā spēsque timōre cadit.
māter abest queriturque deō placuisse potentī,
nec pater Amphitryōn nec puer Hyllus adest.
arbiter Eurystheus āstū Jūnōnis inīquae
sentītur nōbīs īraque longa deae.
Haec mihi ferre parum; peregrīnōs addis amōrēs,
et māter dē tē quaelibet esse potest.
nōn ego Partheniīs temerātam vallibus Augēn
nec referam partūs, Ormeni nympha, tuōs;
nōn tibi crīmen erunt, Teuthrantia turba, sorōrēs,
quārum dē populō nūlla relicta tibi est.
ūna, recēns crīmen, referētur adultera nōbīs,
unde ego sum Lȳdō facta noverca Lamō.
Maeandros, totiēns quī terrīs errat in īsdem,
quī lassās in sē saepe retorquet aquās,
vīdit in Herculeō suspēnsa monīlia collō,
illō, cui caelum sarcina parva fuit.
nōn puduit fortēs aurō cohibēre lacertōs
et solidīs gemmās opposuisse torīs?
nempe sub hīs animam pestis Nemeaea lacertīs
ēdidit, unde umerus tegmina laevus habet.
ausus es hirsūtōs mitrā redimīre capillōs!
aptior Herculeae pōpulus alba comae.
nec tē Maeoniā lascīvae mōre puellae
incingī zōnā dēdecuisse pudet?
nōn tibi succurrit crūdī Diomēdis imāgō,
efferus hūmānā quī dape pāvit equās?
sī tē vīdisset cultū Būsīris in istō,
huic victor victō nempe pudendus erās!
dētrahat Antaeus dūrō redimīcula collō,
nē pigeat mollī succubuisse virō!
Inter Iōniacās calathum tenuisse puellās
dīceris et dominae pertimuisse minās.
nōn fugis, Alcīdē, victrīcem mīlle labōrum
rāsilibus calathīs inposuisse manum
crassaque rōbustō dēdūcis pollice fīla
aequaque fōrmōsae pēnsa rependis erae?
ā! quotiēns, digitīs dum torquēs stāmina dūrīs,
praevalidae fūsōs conminuēre manūs!
[Crēderis īnfēlīx scuticae tremefactis habēnīs
ante pedēs dominae pertimuisse minās
eximiīs pompīs, immānia sēmina laudum]
factaque nārrābās dissimulanda tibi:
scīlicet: immānēs ēlīsīs faucibus hydrōs
īnfantem caudīs involuisse manum;
ut Tegeaeus aper cupressiferō Erymanthō
incubet et vastō pondere laedat humum;
nōn tibi Thrēiciīs adfixa penātibus ōra,
nōn hominum pinguēs caede tacentur equae,
prōdigiumque triplex, armentī dīves Hibērī
Gēryonēs, quamvīs in tribus ūnus erat;
inque canēs totidem truncō dīgestus ab ūnō
Cerberos implicitīs angue minante comīs;
quaeque redundābat fēcundō vulnere serpēns
fertilis et damnīs dīves ab ipsa suīs,
quīque inter laevumque latus laevumque lacertum
praegrave conpressā fauce pependit onus,
et male cōnfīsum pedibus fōrmāque bimembrī
pulsum Thessalicīs agmen equestre jugīs.
Haec tū Sīdoniō potes īnsignītus amictū
dīcere? nōn cultū lingua retenta silet?
sē quoque nympha tuīs ōrnāvit Dardanis armīs
et tulit ā captō nōta tropaea virō.
ī nunc, tolle animōs et fortia gesta recēnsē:
quō tū nōn essēs, jūre vir illa fuit.
quā tantō minor es, quantō tē, maxime rērum,
quam quōs vīcistī, vincere majus erat.
illī prōcēdit rērum mēnsūra tuārum,
cēde bonīs: hērēs laudis amīca tuae.
ō pudor! hirsūtī costīs exūta leōnis
aspera tēxērunt vellera molle latus!
falleris et nescīs: nōn sunt spolia illa leōnis,
sed tua, tūque ferī victor es, illa tuī.
fēmina tēla tulit Lernaeīs ātra venēnīs,
ferre gravem lānā vix satis apta colum,
īnstrūxitque manum clāvā domitrīce ferārum
vīdit et in speculō conjugis arma suī.
Haec tamen audieram; licuit nōn crēdere fāmae,
et venit ad sēnsūs mollis ab aure dolor.
ante meōs oculōs addūcitur advena paelex,
nec mihi, quae patior, dissimulāre licet!
nōn sinis āvertī: mediam captīva per urbem
invītīs oculīs adspicienda venit.
nec venit incultīs captārum mōre capillīs:
fortūnam vultū fassa decente suam
ingreditur lātē lātō spectābilis aurō,
quāliter in Phrygiā tū quoque cultus erās;
dat vultum populō sublīmis ut Hercule victō:
Oechaliam vīvō stāre parente putēs;
forsitan et pulsā Aetōlide Dēianīrā
nōmine dēpositō paelicis uxor erit,
Eurytidosque Iolēs Atque Āoniī Alcīdae
turpia fāmōsus corpora junget Hymēn.
mēns fugit admonitū, frīgusque perambulat artūs,
et jacet in gremiō languida facta manus.
Mē quoque cum multīs, sed mē sine crīmine amāstī;
nē pigeat, pugnae bis tibi causa fuī.
cornua flēns lēgit rīpīs Achelōus in ūdīs
truncaque līmōsā tempora mersit aquā;
sēmivir occubuit in lētiferō Euēnō
Nessus et īnfēcit sanguis equīnus aquās.
sed quid ego haec referō? scrībentī nūntia vēnit
fāma virum tunicae tābe perīre meae.
ei mihi! quid fēcī? quō mē furor ēgit amantem?
impia quid dubitās Dēianīra morī?
An tuus in mediā conjūnx lacerābitur Oetā,
tū sceleris tantī causa superstes eris?
sīquid adhūc habeō factī, cūr Herculis uxor
crēdar, conjugiī mors mea pignus erit.
tū quoque cognōscēs in mē, Meleagre, sorōrem!
impia quid dubitās Dēianīra morī?
Heu dēvōta domus! soliō sedet Agrios altō;
Oenea dēsertum nūda senecta premit;
exulat ignōtīs Tȳdeus germānus in ōrīs;
alter fātālī vīvus in igne fuit;
exēgit ferrum sua per praecordia māter.
impia quid dubitās Dēianīra morī?
Dēprecor hoc ūnum per jūra sacerrima lēctī,
nē videar fātīs īnsidiāta tuīs.
Nessus, ut est avidum percussus harundine pectus,
"hic," dīxit, "vīrēs sanguis amōris habet."
illita Nessēō mīsī tibi texta venēnō.
impia quid dubitās Dēianīra morī?
Jamque valē, seniorque pater germānaque Gorgē
et patria et patriae frāter adēmpte tuae
et tū lūx oculīs hodierna novissima nostrīs
virque (sed ō possīs!) et puer Hylle, valē!

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation