Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
P. Ovidius Naso · Heroides

Book 8

Text kindly provided by Hypotactic

Alloquor Hermionē nūper frātremque virumque
nunc frātrem. nōmen conjugis alter habet.
Pyrrhus Achillīdēs, animōsus imāgine patris,
inclūsam contrā jūsque piumque tenet.
quod potuī renuī, nē nōn invīta tenērer,
cētera fēmineae nōn valuēre manūs.
"quid facis, Aeacidae? nōn sum sine vindice!" dīxī
"haec tibi sub dominō est, Pyrrhe, puella suō!"
surdior ille fretō clāmantem nōmen Orestis
trāxit inōrnātīs in sua tēcta comīs.
quid gravius captā Lacedaemone serva tulissem,
sī raperet Grāiās barbara turba nurūs?
parcius Andromachēn vexāvit Achāia victrīx,
cum Danaus Phrygiās ūreret ignis opēs.
At tū, cūra meī sī tē pia tangit, Orestē,
inice nōn timidās in tua jūra manūs!
an sī quis rapiat stabulīs armenta reclūsīs,
arma ferās, raptā conjuge lentus eris?
sit socer exemplō nūptae repetītor adēmptae,
cui pia mīlitiae causa puella fuit;
sī pater ignāvus viduā plōrāsset in aulā,
nūpta foret Paridī māter, ut ante fuit.
Nec tū mīlle ratēs sinuōsaque vēla parāris
nec numerōs Danaī mīlitis: ipse venī!
sīc quoque eram repetenda tamen, nec turpe marītō
aspera prō cārō bella tulisse torō.
quid, quod avus nōbīs īdem Pelopēius Atreus,
et sī nōn essēs vir mihi, frāter erās.
vir, precor, uxōrī, frāter succurre sorōrī;
īnstant officiō nōmina bīna tuō.
Mē tibi Tyndareus, vītā gravis auctor et annīs
trādidit; arbitrium neptis habēbat avus.
at pater Aeacidae prōmīserat īnscius āctī;
plūs patre, quō prior est ōrdine, posset avus.
cum tibi nūbēbam, nūllī mea taeda nocēbat;
sī jungar Pyrrhō, tū mihi laesus eris.
et pater ignōscet nostrō Menelāus amōrī;
succubuit tēlis praepetis ipse deī.
quem sibi permīsit, generō concēdet amōrem.
prōderit exemplō māter amāta suō.
tū mihi, quod mātrī pater est. quās ēgerat ōlim
Dardanius partēs advena, Pyrrhus agit.
ille licet patriīs sine fīne superbiat āctīs;
et tū quae referās facta parentis habēs.
Tantalidēs omnēs ipsumque regēbat Achillem;
hic pars mīlitiae, dux erat ille ducum.
tū quoque habēs proavum Pelopem Pelopisque parentem;
sī melius numerēs, ā Jove quīntus eris.
Nec virtūte carēs. arma invidiōsa tulistī;
sed tū quid facerēs? induit illa pater.
māteriā vellem fortis meliōre fuissēs;
nōn lēcta est operī, sed data causa tuō.
hanc tamen implēstī; jugulōque Aegisthus apertō
tēcta cruentāvit, quae pater ante tuus.
increpat Aeacidēs laudemque in crīmina vertit;
et tamen aspectūs sustinet ille meōs.
rumpor et ōra mihī pariter cum mente tumēscunt
pectoraque inclūsīs ignibus usta dolent.
Hermionē cōram quisquamne objēcit Orestī,
nec mihi sunt vīrēs, nec ferus ēnsis adest!
flēre licet certē; flendō diffundimus īram,
perque sinum lacrimae flūminis īnstar eunt.
hās semper sōlās habeō semperque profundō;
ūment incultae fonte perenne genae.
Num generis fātō, quod nostrōs errat in annōs,
Tantalidēs mātrēs apta rapīna sumus?
nōn ego flūmineī referam mendācia cygnī
nec querar in plūmīs dēlituisse Jovem.
quā duo porrēctus longē freta distinet Isthmos,
vecta peregrīnīs Hippodamīa rotīs.
Castorī Amȳclaeō et Amȳclaeō Pollūcī
reddita Mōposiā Taenaris urbe soror;
Taenaris Īdaeō trāns aequor ab hospite rapta
Argolicās prō sē vertit in arma manūs.
vix equidem meminī. meminī tamen: omnia lūctūs,
omnia sollicitī plēna timōris erant.
flēbat avus Phoebēque soror frātrēsque gemellī,
ōrābat superōs Lēda suumque Jovem.
ipsa ego nōn longōs etiam tunc scissa capillōs
clāmābam "sine mē, mē sine, māter abīs?"
nam conjūnx aberat. nē nōn Pelopēia crēdar,
ecce Neoptolemō praeda parāta fuī.
Pēlīdēs utinam vītāsset Apollinis arcūs!
damnāret nātī facta proterva pater.
nec quondam placuit nec nunc placuisset Achillī
abductā viduum conjuge flēre virum.
quae mea caelestēs injūria fēcit inīquōs?
quodve mihī miserae sīdus obesse querar?
parva meā sine mātre fuī; pater arma ferēbat;
et duo cum vīvant, orba duōbus eram.
nōn tibi blanditiās prīmīs, mea māter, in annīs
incertō dictās ōre puella tulī.
nōn ego captāvī brevibus tua colla lacertīs,
nec gremiō sēdī sarcina grāta tuō.
nōn cultus tibi cūra meī, nec pācta marītō
intrāvī thalamōs mātre parante novōs.
obvia prōdieram reducī tibi vēra fatēbor
nec faciēs nōbīs nōta parentis erat!
tē tamen esse Helenēn, quod erās pulcherrima, sēnsī;
ipsa requīrēbās quae tua nāta foret.
Pars haec ūna mihī, conjūnx bene cessit Orestēs;
is quoque, nī prō sē pugnet, adēmptus erit.
Pyrrhus habet captam reduce et victōre parente;
mūnus et hoc nōbīs dīruta Trōja dedit!
cum tamen altus equīs Tītān radiantibus īnstat,
perfruor īnfēlīx līberiōre malō;
nox ubi mē thalamīs ululantem et acerba gementem
condidit in maestō prōcubuīque torō,
prō somnō lacrimīs oculī funguntur obortīs
quāque licet fugiō sīcut ab hoste virō.
saepe malīs stupeō rērumque oblīta locīque
ignārā tetigī Scȳria membra manū;
utque nefās sēnsī, male corpora tācta relinquō
et mihi pollūtās crēdor habēre manūs.
saepe Neoptolemī prō nōmine nōmen Orestis
exit, et errōrem vōcis ut ōmen amō.
Per genus īnfēlīx jūrō generisque parentem,
quī freta, quī terrās et sua rēgna quatit;
per patris ossa tuī, patruī mihi, quae tibi dēbent,
quod sē sub tumulō fortiter ulta jacent:
aut ego praemoriar prīmōque exstinguar in aevō,
aut ego Tantalidae Tantalis uxor erō!

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation