Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Horace · Sermones

Book 2, Poem 5

Text kindly provided by Hypotactic

‘Hoc quoque, Tīresiā, praeter nārrāta petentī
respondē, quibus āmissās reparāre queam rēs
artibus atque modīs. quid rīdēs?' ‘jamne dolōsō
nōn satis est Ithacam revehī patriōsque penātīs
adspicere?' ‘ō nūllī quicquam mentīte, vidēs ut
nūdus inopsque domum redeam tē vāte, neque illīc
aut apothēca procīs intācta est aut pecus: atquī
et genus et virtūs, nisi cum rē, vīlior algā est.'
quandō pauperiem missīs ambāgibus horrēs,
accipe quā ratiōne queās dītēscere. turdus
sīve aliud prīvum dabitur tibi, dēvolet illūc,
rēs ubi magna nitet dominō sene; dulcia pōma
et quōscumque feret cultus tibi fundus honōrēs
ante Larem gustet venerābilior Lare dīves.
quī quamvīs perjūrus erit, sine gente, cruentus
sanguine frāternō, fugitīvus, nē tamen illī
tū comes exterior, sī postulet, īre recūsēs.'
‘utne tegam spurcō Dāmae latus? haud ita Trōjae
mē gessī, certāns semper meliōribus.' ‘ergō
pauper eris.' ‘fortem hoc animum tolerāre jubēbō;
et quondam majōra tulī. tū prōtinus, unde
dīvitiās aerisque ruam, dīc, augur, acervōs.'
‘dīxī equidem et dīcō: captēs astūtus ubīque
testāmenta senum neu, sī vafer ūnus et alter
īnsidiātōrem praerōsō fūgerit hāmō,
aut spem dēpōnās aut artem inlūsus omittās.
magna minorve forō sī rēs certābitur ōlim,
vīvet uter locuplēs sine gnātīs, inprobus, ultrō
quī meliōrem audāx vocet in jūs, illius estō
dēfēnsor; fāmā cīvem causāque priōrem
sperne, domī sī gnātus erit fēcundave conjunx.
“Quīnte" putā aut “Pūblī" (gaudent praenōmine mollēs
auriculae) “tibi mē virtūs tua fēcit amīcum.
jūs anceps nōvī, causās dēfendere possum;
ēripiet quīvīs oculōs citius mihi quam tē
contemptum cassā nuce pauperet; haec mea cūra est,
nēquid tū perdās neu sīs jocus." īre domum atque
pelliculam cūrāre jubē; fī cognitor ipse,
perstā atque obdūrā: seu rubra Canīcula findet
īnfantīs statuās, seu pinguī tentus omāsō
Fūrius hībernās cānā nive cōnspuet Alpīs.
“nōnne vidēs" aliquis cubitō stantem prope tangēns
inquiet, “ut patiēns, ut amīcīs aptus, ut ācer?"
plūrēs adnābunt thynnī et cētāria crēscent.
sī cui praetereā validus male fīlius in rē
praeclārā sublātus alētur, nē manifēstum
caelibis obsequium nūdet tē, lēniter in spem
adrēpe officiōsus, ut et scrībāre secundus
hērēs et, sī quis cāsus puerum ēgerit Orcō,
in vacuum veniās: perrārō haec ālea fallit.
quī testāmentum trādet tibi cumque legendum,
abnuere et tabulās ā tē removēre mementō,
sīc tamen, ut līmīs rapiās, quid prīma secundō
cēra velit versū; sōlus multīsne cohērēs,
vēlōcī percurre oculō. plērumque recoctus
scrība ex quinquevirō corvum dēlūdet hiantem
captātorque dabit rīsūs Nāsīca Corānō.'
‘num furis? an prūdēns lūdis mē obscūra canendō?'
‘ō Lāertiadē, quidquid dīcam, aut erit aut nōn:
dīvīnāre etenim magnus mihi dōnat Apollō.'
‘quid tamen ista velit sibi fābula, sī licet, ēde.'
‘tempore quō juvenis Parthīs horrendus, ab altō
dēmissum genus Aenēā, tellūre marīque
magnus erit, fortī nūbet prōcēra Corānō
fīlia Nāsīcae, metuentis reddere soldum.
tum gener hoc faciet: tabulās socerō dabit atque
ut legat ōrābit; multum Nāsīca negātās
accipiet tandem et tacitus leget invenietque
nīl sibi lēgātum praeter plōrāre suīsque.
illud ad haec jubeō: mulier sī forte dolōsa
lībertusve senem dēlīrum temperet, illīs
accēdās socius: laudēs, laudēris ut absēns.
adjuvat hoc quoque, sed vincit longē prius ipsum
expugnāre caput. scrībet mala carmina vēcors:
laudātō. scortātor erit: cave tē roget; ultrō
Pēnelopam facilis potiōrī trāde.' ‘putāsne
perdūcī poterit tam frūgī tamque pudīca,
quam nequiēre procī rēctō dēpellere cursū?'
‘vēnit enim magnum dōnandī parca juventus
nec tantum veneris quantum studiōsa culīnae.
sīc tibi Pēnelopē frūgī est; quae sī semel ūnō
dē sene gustārit tēcum partīta lucellum,
ut canis ā coriō numquam absterrēbitur ūnctō.
mē sene quod dīcam factum est. anus inproba Thēbīs
ex testāmentō sīc est ēlāta: cadāver
ūnctum oleō largō nūdīs umerīs tulit hērēs,
scīlicet ēlābī sī posset mortua; crēdō,
quod nimium īnstiterat vīventī. cautus adītō
neu dēsīs operae nēve immoderātus abundēs.
difficilem et mōrōsum offendet garrulus: ultrā
‘nōn' ‘etiam' sileās; Dāvus sīs cōmicus atque
stēs capite obstīpō, multum similis metuentī.
obsequiō grassāre; monē, sī incrēbruit aura,
cautus utī vēlet cārum caput; extrahe turbā
oppositīs umerīs; aurem substringe loquācī.
inportūnus amat laudārī: dōnec ‘ohē jam'
ad caelum manibus sublātīs dīxerit, urgē:
crēscentem tumidīs īnflā sermōnibus utrem.
cum tē servitiō longō cūrāque levārit,
et certum vigilāns “quārtae sit partis Ulixēs"
audierīs “hērēs": “ergō nunc Dāma sodālis
nusquam est? unde mihī tam fortem tamque fidēlem?"
sparge subinde et, sī paulum potes inlacrimāre, est
gaudia prōdentem voltum cēlāre. sepulcrum
permissum arbitriō sine sordibus exstrue: fūnus
ēgregiē factum laudet vīcīnia. sī quis
forte cohērēdum senior male tussiet, huic tū
dīc, ex parte tuā seu fundī sīve domūs sit
ēmptor, gaudentem nummō tē addīcere. sed mē
imperiōsa trahit Prōserpina: vīve valēque.'

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation