Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Horace · Sermones

Book 2, Poem 1

Text kindly provided by Hypotactic

‘Sunt quibus in saturā videar nimis ācer et ultrā
lēgem tendere opus; sine nervīs altera quidquid
conposuī pars esse putat similisque meōrum
mīlle diē versūs dēdūcī posse. Trebātī,
quid faciam? praescrībe.' ‘quiescās.' ‘nē faciam, inquis,
omnīnō versūs?' ‘ajō.' ‘peream male, sī nōn
optimum erat; vērum nequeō dormīre.' ‘ter ūnctī
trānsnantō Tiberim, somnō quibus est opus altō,
inriguumque merō sub noctem corpus habentō.
aut sī tantus amor scrībendī tē rapit, audē
Caesaris invictī rēs dīcere, multa labōrum
praemia lātūrus.' ‘cupidum, pater optime, vīrēs
dēficiunt; neque enim quīvīs horrentia pīlīs
agmina nec frāctā pereuntīs cuspide Gallōs
aut lābentis equō dēscrībit volnera Parthī.'
‘attamen et jūstum poterās et scrībere fortem,
Scīpiadam ut sapiēns Lūcīlius.' ‘haud mihi dērō,
cum rēs ipsa feret: nisi dextrō tempore Flaccī
verba per attentam nōn ībunt Caesaris aurem:
cui male sī palpēre, recalcitrat undique tūtus.'
‘quantō rēctius hoc quam trīstī laedere versū
Pantolabum scurram Nōmentānumque nepōtem,
cum sibi quisque timet, quamquam est intāctus, et ōdit.'
‘quid faciam? saltat Mīlōnius, ut semel ictō
accessit fervor capitī numerusque lucernīs;
Castor gaudet equīs, ōvō prōgnātus eōdem
pugnīs; quot capitum vīvunt, totidem studiōrum
mīlia: mē pedibus dēlectat claudere verba
Lūcīlī rītū, nostrum meliōris utrōque.
ille velut fīdīs arcāna sodālibus ōlim
crēdēbat librīs neque, sī male cesserat, usquam
dēcurrēns aliō neque, sī bene; quō fit ut omnis
vōtīvā pateat velutī dēscrīpta tabellā
vīta senis. sequor hunc, Lūcānus an Āpulus anceps;
nam Venusīnus arat fīnem sub utrumque colōnus,
missus ad hoc pulsīs, vetus est ut fāma, Sabellīs,
quō nē per vacuum Rōmānō incurreret hostis,
sīve quod Āpula gēns seu quod Lūcānia bellum
incuteret violenta. sed hic stilus haud petet ultrō
quemquam animantem et mē velutī cūstōdiet ēnsis
vāgīnā tēctus: quem cūr dēstringere cōner
tūtus ab īnfēstīs latrōnibus? ō pater et rēx
Juppiter, ut pereat positum rōbīgine tēlum
nec quisquam noceat cupidō mihi pācis! at ille,
quī mē conmōrit (melius nōn tangere, clāmō),
flēbit et īnsignis tōtā cantābitur urbe.
Cervius īrātus lēgēs minitātur et urnam,
Cānidia Albūcī, quibus est inimīca, venēnum,
grande malum Turius, sīquid sē jūdice certēs.
ut quō quisque valet suspectōs terreat utque
imperet hoc nātūra potēns, sīc collige mēcum:
dente lupus, cornū taurus petit: unde nisi intus
mōnstrātum? Scaevae vīvācem crēde nepōtī
mātrem: nīl faciet sceleris pia dextera– mīrum,
ut neque calce lupus quemquam neque dente petit bōs–,
sed mala tollet anum vitiātō melle cicūta.
nē longum faciam: seu mē tranquilla senectūs
exspectat seu mors ātrīs circumvolat ālīs,
dīves, inops, Rōmae, seu fors ita jusserit, exsul,
quisquis erit vītae scrībam color.' ‘ō puer, ut sīs
vītālis metuō et majōrum nēquis amīcus
frīgore tē feriat.' ‘quid? cum est Lūcīlius ausus
prīmus in hunc operis conpōnere carmina mōrem
dētrahere et pellem, nitidus quā quisque per ōra
cēderet, intrōrsum turpis: num Laelius aut quī
dūxit ab oppressā meritum Karthāgine nōmen
ingeniō offēnsī aut laesō doluēre Metellō
fāmōsīsque Lupō coopertō versibus? atquī
prīmōrēs populī arripuit populumque tribūtim,
scīlicet ūnī aequus virtūtī atque ejus amīcīs.
quīn ubi sē ā volgō et scaenā in sēcrēta remōrant
virtūs Scīpiadae et mītis sapientia Laelī,
nūgārī cum illō et discīnctī lūdere, dōnec
dēcoquerētur holus, solitī. quidquid sum ego, quamvīs
īnfrā Lūcīlī cēnsum ingeniumque, tamen mē
cum magnīs vīxisse invīta fatēbitur usque
Invidia et fragilī quaerēns inlīdere dentem
offendet solidō– nisi quid tū, docte Trebātī,
dissentīs.' ‘equidem nihil hinc diffindere possum.
sed tamen ut monitus caveās, nē forte negōtī
incutiat tibi quid sānctārum īnscītia lēgum:
sī mala condiderit in quem quis carmina, jūs est
jūdiciumque.' ‘estō, sīquis mala; sed bona sī quis
jūdice condiderit laudātus Caesare? sī quis
opprobriīs dignum lātrāverit, integer ipse?'
‘solventur rīsū tabulae, tū missus abībis.'

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation