census retractari iussit, delatores convictos 1 graviter puniri iussit et tamen mollius quam priores imperatores, unicuique dignitati, si delationis crimen
incurreret, poenam statuens, legem sane tulit, ut testamenta priora non prius essent inrita quam alia perfecta essent, neve ob hoc fiscus aliquando succederet.
ipseque professus est nullius se aditurum [1] hereditatem, quae aut adulatione alicuius delata esset aut lite perplexa, ut legitimi heredes et necessarii privarentur. additque senatus consulto haec verba:
“ Satius [2] est, patres conscripti, inopem rem publicam obtinere, quam ad divitiarum cumulum per discriminum
atque dedecorum vestigia pervenire .” donativa
et congiaria, quae Commodus promiserat, solvit, annonae consultissime providit, et cum tantam penuriam [3] aerarii haberet, ut praeter decies sestertium non se invenisse fateretur, coactus est ea exigere quae Commodus indixerat, contra quam professus
fuerat, denique aggressus eum Lollianus Gentianus consularis, quod contra promissum faceret, necessitatis rationem accepit. [4]
Auctionem rerum Commodi habuit, ita ut et pueros et concubinas vendi iuberet, exceptis iis qui per vim
Palatio videbantur inserti. et de iis quos vendi iussit multi postea reducti ad ministerium oblectarunt senem, qui [5] quidem per alios principes usque ad
senatorium dignitatem pervenerunt, scurras turpissimorum nominum dedecora praeferentes [6] proscripsit
ac vendidit. cuius nundinationis pecuniam, quae