Cum iudicaret, in consilio habuit non amicos suos aut comites solum sed iuris consultos et praecipue Iuventium [1] Celsum, Salvium Iulianum, Neratium Priscum aliosque, quos tamen senatus omnis
materiae causa dirueretur. liberis proscriptorum
duodecimas bonorum concessit, maiestatis crimina
non admisit, ignotorum hereditates repudiavit nec
notorum accepit, si filios haberent, de thesauris ita cavit ut, si [4] quis in suo repperisset, ipse potiretur, si quis in alieno, dimidium domino daret, si quis in
publico, cum fisco aequabiliter partiretur. servos a dominis occidi vetuit eosque iussit damnari per
iudices, si digni essent, lenoni et lanistae servum
vel ancillam vendi vetuit causa non praestita. decoctores bonorum suorum, si suae auctoritatis essent, catomidiari in amphitheatro et dimitti iussit, ergastula
servorum et liberorum tulit, lavacra pro sexibus
separavit, si dominus in domo interemptus esset, non de omnibus servis quaestionem haberi sed de iis qui per vicinitatem poterant sentire praecepit.