Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Vergil · Eclogues

Book 10

Text kindly provided by Hypotactic

Extrēmum hunc, Arethūsa, mihī concēde labōrem:
pauca meō Gallō, sed quae legat ipsa Lycōris,
carmina sunt dīcenda: neget quis carmina Gallō?
Sīc tibi, cum flūctūs subterlābēre Sicānōs,
Dōris amāra suam nōn intermisceat undam;
incipe; sollicitōs Gallī dīcāmus amōrēs,
dum tenera attondent sīmae virgulta capellae.
Nōn canimus surdīs: respondent omnia silvae.
Quae nemora aut quī vōs saltūs habuēre, puellae
Nāides, indignō cum Gallus amōre perībat?
Nam neque Parnāsī vōbīs juga, nam neque Pindī
ūlla moram fēcēre, neque Āoniae Aganippē.
Illum etiam laurī, etiam flēvēre myrīcae;
pīnifer illum etiam sōlā sub rūpe jacentem
Maenalus et gelidī flēvērunt saxa Lycaeī.
Stant et ovēs circum (nostrī nec paenitet illās,
nec tē paeniteat pecoris, dīvīne poēta:
et fōrmōsus ovīs ad flūmina pāvit Adōnis);
vēnit et ūpiliō; tardī vēnēre subulcī;
ūvidus hībernā vēnit dē glande Menalcās.
Omnēs "Unde amor iste" rogant "tibi?" Vēnit Apollō:
"Galle, quid īnsānīs?" inquit; "tua cūra Lycōris
perque nivēs alium perque horrida castra secūta est."
Vēnit et agrestī capitis Silvānus honōre,
flōrentīs ferulās et grandia līlia quassāns.
Pan deus Arcadiae vēnit, quem vīdimus ipsī
sanguineīs ebulī bācīs miniōque rubentem:
"Ecquis erit modus?" inquit "Amor nōn tālia cūrat,
nec lacrimīs crūdēlis Amor nec grāmina rīvīs
nec cytisō saturantur apēs nec fronde capellae."
Trīstis at ille: "Tamen cantābitis, Arcades, inquit,
montibus haec vestrīs, sōlī cantāre perītī
Arcades. Ō mihi tum quam molliter ossa quiēscant,
vestra meōs ōlim sī fistula dīcat amōrēs!
Atque utinam ex vōbīs ūnus vestrīsque fuissem
aut cūstōs gregis aut mātūrae vīnitor ūvae!
Certē sīve mihī Phyllis sīve esset Amyntās,
seu quīcumque furor (quid tum, sī fuscus Amyntās?
et nigrae violae sunt et vaccīnia nigra),
mēcum inter salicēs lentā sub vīte jacēret:
serta mihī Phyllis legeret, cantāret Amyntās.
"Hīc gelidī fontēs, hīc mollia prāta, Lycōrī;
hīc nemus; hīc ipsō tēcum cōnsūmerer aevō.
Nunc īnsānus amor dūrī mē Mārtis in armīs
tēla inter media atque adversōs dētinet hostīs.
Tū procul ā patriā (nec sit mihi crēdere tantum)
Alpīnās, ā, dūra, nivēs et frīgora Rhēnī
mē sine sōla vidēs. Ā, tē nē frīgora laedant!
ā, tibi nē tenerās glaciēs secet aspera plantās!
Ībō et Chalcidicō quae sunt mihi condita versū
carmina pāstōris Siculī modulābor avēnā.
Certum est in silvīs inter spēlaea ferārum
mālle patī tenerīsque meōs incīdere Amōrēs
arboribus: crēscent illae, crēscētis, Amōrēs.
Intereā mixtīs lūstrābō Maenala Nymphīs,
aut ācrīs vēnābor aprōs; nōn mē ūlla vetābunt
frīgora Partheniōs canibus circumdare saltūs.
Jam mihi per rūpēs videor lūcōsque sonantīs
īre; libet Parthō torquēre Cydōnia cornū
spīcula; tamquam haec sit nostrī medicīna furōris,
aut deus ille malīs hominum mītēscere discat!
Jam neque Hamādryades rūrsus nec carmina nōbīs
ipsa placent; ipsae rūrsus concēdite, silvae.
Nōn illum nostrī possunt mūtāre labōrēs,
nec sī frīgoribus mediīs Hebrumque bibāmus,
Sīthoniāsque nivēs hiemis subeāmus aquōsae,
nec sī, cum moriēns altā liber āret in ulmō,
Aethiopum versēmus ovīs sub sīdere Cancrī.
Omnia vincit Amor: et nōs cēdāmus Amōrī."
Haec sat erit, dīvae, vestrum cecinisse poētam,
dum sedet et gracilī fiscellam tēxit hibiscō,
Pīerides: vōs haec faciētis maxima Gallō,
Gallō, cujus amor tantum mihi crēscit in hōrās,
quantum vēre novō viridis sē subicit alnus.
Surgāmus: solet esse gravis cantantibus umbra,
jūniperī gravis umbra; nocent et frūgibus umbrae.
Īte domum saturae, venit Hesperus, īte, capellae.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation