Quandō repositum Caecubum ad fēstās dapēs
victōre laetus Caesare
tēcum sub altā, sīc Jovī grātum domō,
beāte Maecēnās, bibam
sonante mixtum tībiīs carmen lyrā,
hāc Dōrium, illīs barbarum?
ut nūper, āctus cum fretō Neptūnius
dux fūgit ustīs nāvibus
minātus Urbī vincla, quae dētrāxerat
servīs amīcus perfidīs.
Rōmānus ēheu, posterī negābitis,
ēmancipātus fēminae
fert vallum et arma mīles et spadōnibus
servīre rūgōsīs potest
interque signa turpe mīlitāria
sōl adspicit cōnōpium.
ad hunc frementīs verterunt bis mīlle equōs
Gallī canentēs Caesarem
hostīliumque nāvium portū latent
puppēs sinistrōrsum citae.
iō Triumphe, tū morāris aureōs
currūs et intāctās bovēs?
iō Triumphe, nec Jugurthīnō parem
bellō reportāstī ducem
neque Āfricānum, cui super Karthāginem
virtūs Sepulcrum condidit.
terrā marīque victus hostis Pūnicō
lūgūbre mūtāvit sagum.
aut ille centum nōbilem Crētam urbibus
ventīs itūrus nōn suīs
exercitātās aut petit Syrtīs notō
aut fertur incertō marī.
capāciōrēs adfer hūc, puer, scyphōs
et Chīa vīna aut Lesbia
vel quod fluentem nauseam coerceat
mētīre nōbīs Caecubum.
cūram metumque Caesaris rērum juvat
dulcī Lyaeō solvere.