Albī, nostrōrum sermōnum candide jūdex,
quid nunc tē dīcam facere in regiōne Pedānā?
Scrībere quod Cassī Parmēnsis opuscula vincat,
an tacitum silvās inter reptāre salūbrīs,
cūrantem quicquid dignum sapiente bonōque est?
Nōn tū corpus erās sine pectore; dī tibi fōrmam,
dī tibi dīvitiās dederunt artemque fruendī.
Quid voveat dulcī nūtrīcula majus alumnō,
quī sapere et fārī possit quae sentiat, et cui
grātia, fāma, valētūdō contingat abundē,
et mundus vīctus nōn dēficiente crumīnā?
Inter spem cūramque, timōrēs inter et īrās
omnem crēde diem tibi dīlūxisse suprēmum;
grāta superveniet quae nōn spērābitur hōra.
Mē pinguem et nitidum bene cūrātā cute vīsēs,
cum rīdēre volēs, Epicūrī dē grege porcum.