Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Poem 1§ 1 Poem 2§ 2 Poem 3§ 3 Poem 4§ 4 Poem 5§ 5 Poem 6§ 6 Poem 7§ 7
Calpurnius Siculus · Eclogues

Poem 6

Text kindly provided by Hypotactic

Sērus ades, Lycidā: modo Nyctilus et puer Alcōn
certāvēre sub hīs alternō carmine rāmīs
jūdice mē, sed nōn sine pignore. Nyctilus haedōs
jūnctā mātre dedit; catulum dedit ille leaenae
jūrāvitque genus, sed sustulit omnia victor.
Nyctilon ut cantū rudis exsuperāverit Alcōn,
Astyle, crēdibile est, sī vincat acanthida cornīx,
vōcālem superet sī dīrus aēdona būbō.
Nōn potiar Petalē, quā nunc ego māceror ūnā,
sī magis aut docilī calamōrum Nyctilus arte
aut cantū magis est quam vultū proximus illī.
Jam nōn dēcipior: tē jūdice pallidus alter
vēnit et hirsūtā spīnōsior hystrice barbam;
candidus alter erat lēvīque decentior ōvō
et rīdēns oculīs crīnemque simillimus aurō,
quī posset dīcī, sī nōn cantāret, Apollō.
Ō Lycidā, sī quis tibi carminis ūsus inesset,
tū quoque laudātum nōssēs Alcōna probāre.
Vīs igitur, quoniam nec nōbīs, improbe, pār es,
ipse tuōs jūdex calamōs committere nostrīs?
vīs cōnferre manum? veniat licet arbiter Alcōn.
Vincere tū quemquam? vel tē certāmine quisquam
dignētur, quī vix stillantēs, āride, vōcēs
rumpis et expellis male singultantia verba?
Fingās plūra licet: nec enim potes, improbe, vēra
exprobrāre mihī, sīcut tibi multa Lycōtās.
sed quid opus vānā cōnsūmere tempora līte?
ecce venit Mnāsyllus: erit (nisi forte recūsās)
arbiter īnflātīs nōn crēdulus, improbe, verbīs.
Mālueram, fateor, vel praedamnātus abīre
quam tibi certantī partem committere vōcis.
nē tamen hoc impūne ferās: ēn adspicis illum,
candida quī medius cubat inter līlia, cervum?
quamvīs hunc Petalē mea dīligat, accipe victor
scit frēnōs et ferre jugum sequiturque vocantem
crēdulus et mēnsae nōn improba porrigit ōra.
adspicis, ut fruticat lātē caput utque sub ipsīs
cornibus et teretī pendent redimīcula collō?
adspicis, ut niveō frōns irrētīta capistrō
lūcet et ā dorsō, quae tōtam circuit alvum,
alternat vitreās laterālis cingula bullās?
cornua subtīlēs rāmōsaque tempora mollēs
implicuēre rosae rutilōque monīlia torque
extrēmā cervīce natant, ubi pendulus aprī
dēns sedet et niveā distinguit pectora lūnā.
hunc, sīcutque vidēs, pignus, Mnāsylle, pacīscor
pendere, dum sciat hic sē nōn sine pignore vincī.
Terrērī, Mnāsylle, suō mē mūnere crēdit:
adspice, quam timeam! genus est, ut scītis, equārum
nōn vulgāre mihī; quārum dē sanguine pōnam
vēlōcem Petason, quī grāmina mātre relictā
nunc prīmum tenerīs lībābit dentibus: illī
terga sedent, micat ācre caput, sine pondere cervīx,
pēs levis, adductum latus, excelsissima frōns est,
et tornāta brevī substringitur ungula cornū,
ungula, quā viridī sīc exsultāvit in arvō,
tangeret ut fragilēs, sed nōn curvāret, aristās:
hunc dare, sī vincar, silvestria nūmina jūrō.
Et vacat et vestrōs cantūs audīre juvābit.
jūdice mē sānē contendite, sī libet: istīc
prōtinus ecce torum fēcēre sub īlice Mūsae.
Sed, nē vīcīnī nōbīs sonus obstrepat amnis,
grāmina linquāmus rīpamque volūbilis undae.
namque sub exēsō raucum mihi pūmice lymphae
respondent et obest argūtī glārea rīvī.
Sī placet, antra magis vīcīnaque saxa petāmus,
saxa, quibus viridis stillantī vellere muscus
dēpendet scopulīsque cavum sinuantibus arcum
imminet exēsā velutī testūdine concha.
Vēnimus et tacitō sonitum mūtāvimus antrō:
seu residēre libet, dabit ecce sedīlia tōphus,
pōnere seu cubitum, melior viret herba tapētīs.
nunc mihi sēpositā reddantur carmina līte;
nam vicibus tenerōs mālim cantētis amōrēs:
Astyle, tū Petalēn, Lycidā, tū Phyllida laudā.
Tū modo nōs illīs (jam nunc, Mnāsylle, precāmur)
auribus accipiās, quibus hunc et Acanthida nūper
dīceris in silvā jūdex audīsse Thalēa.
Nōn equidem possum, cum prōvocet iste, tacēre.
rumpor enim, Mnāsylle: nihil nisi jūrgia quaerit.
audiat aut dīcat, quoniam cupit; hoc mihi certē
dulce satis fuerit, Lycidam spectāre trementem,
dum tē teste palam sua crīmina pallidus audit.
Mē, puto, vīcīnus Stimichōn, mē proximus Aegōn
hōs inter fruticēs tacitē rīsēre volentem
ōscula cum tenerō simulāre virīlia Mopsō.
Fortior ō utinam nōndum Mnāsyllus adesset!
efficerem, nē tē quisquam tibi turpior esset.
Quid furitis, quō vōs īnsānia tendere jussit?
sī vicibus certāre placet, sed nōn ego vōbīs
arbiter: hoc alius possit discernere jūdex!
et venit ecce Micōn, venit et vīcīnus Iollās:
lītibus hī vestrīs poterunt impōnere fīnem.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation