‘Rem populī tractās?' (barbātum haec crēde magistrum
dīcere, sorbitiō tollit quem dīra cicūtae)
‘quō frētus? dīc hoc, magnī pūpille Perīclī.
scīlicet ingenium et rērum prūdentia vēlōx
ante pilōs vēnit, dīcenda tacendave callēs.
ergō ubi commōtā fervet plēbēcula bīle,
fert animus calidae fēcisse silentia turbae
majestāte manūs. quid deinde loquēre? “Quirītēs,
hoc puta nōn jūstum est, illud male, rēctius illud."
scīs etenim jūstum geminā suspendere lance
ancipitis lībrae, rēctum discernis ubi inter
curva subit vel cum fallit pede rēgula vārō,
et potis es nigrum vitiō praefīgere thēta.
quīn tū igitur summā nēquīquam pelle decōrus
ante diem blandō caudam jactāre popellō
dēsinis, Anticyrās melior sorbēre merācās?
quae tibi summa bonī est? ūnctā vīxisse patellā
semper et adsiduō cūrāta cutīcula sōle?
expectā, haut aliud respondeat haec anus. ī nunc,
“Dīnomachēs ego sum" sufflā, “sum candidus." esto,
dum nē dēterius sapiat pannūcia Baucis,
cum bene discīnctō cantāverit ōcima vernae.'
ut nēmō in sēsē temptat dēscendere, nēmō,
sed praecēdentī spectātur mantica tergō!
quaesieris ‘nōstīn Vettīdī praedia?' ‘cujus?'
‘dīves arat Curibus quantum nōn mīluus errat.'
‘hunc ais, hunc dīs īrātīs geniōque sinistrō,
quī, quandōque jugum pertūsa ad compita fīgit,
sēriolae veterem metuēns dērādere līmum
ingemit “hoc bene sit" tunicātum cum sale mordēns
cēpe et farrātam puerīs plaudentibus ōllam
pannōsam faecem morientis sorbet acētī?'
at sī ūnctus cessēs et fīgās in cute sōlem,
est prope tē ignōtus cubitō quī tangat et ācre
dēspuat: ‘hī mōrēs! pēnemque arcānaque lumbī
runcantem populō marcentīs pandere vulvās.
tum, cum māxillīs balanātum gausape pectās,
inguinibus quārē dētōnsus gurgulio extat?
quīnque palaestrītae licet haec plantāria vellant
ēlixāsque natēs labefactent forcipe aduncā,
nōn tamen ista filix ūllō mānsuēscit arātrō.'
caedimus inque vicem praebēmus crūra sagittīs.
vīvitur hōc pactō, sīc nōvimus. īlia subter
caecum vulnus habēs, sed lātō balteus aurō
praetegit. ut māvīs, dā verba et dēcipe nervōs,
sī potes. ‘ēgregium cum mē vīcīnia dīcat,
nōn crēdam?' vīsō sī pallēs, inprobe, nummō,
sī facis in pēnem quidquid tibi vēnit, amārum
sī puteal multā cautus vībīce flagellās,
nēquīquam populō bibulās dōnāveris aurēs.
respue quod nōn es; tollat sua mūnera cerdō.
tēcum habitā: nōris quam sit tibi curta supellēx.