(AESCHINUS. DEMEA. SYRUS. GETA.)
AESCHINUS
Occidunt me quidem dum nimis sanctas nuptias
Student facere: in apparando consumunt diem.
DEMEA
Quid agitur, Aeschine?
AESCHINUS
Ehem, pater mi, tu hic eras?
DEMEA
Tuus hercle vero et animo et natura pater,
Qui te amat plus quam hosce oculos: sed cur non domum
Uxorem arcessis?
AESCHINUS
Cupio: verum hoc mihi morae est;
Tibicina, et Hymenaeum qui cantent.
DEMEA
Eho,
Vin tu huic seni auscultare?
AESCHINUS
Quid?
DEMEA
Missa haec face,
Hymenaeum, turbas, lampadas, tibicinas;
Atque hanc in horto maceriam iube dirui,
Quantum potest; hac transfer; unam fac domum;
Traduce et matrem et familiam omnem ad nos.
AESCHINUS
Placet,
Pater lepidissime.
DEMEA
Euge! iam lepidus vocor.
Fratri aedes fient perviae: turbam domum
Adducet; sumtum admittet; multa. Quid mea?
Ego lepidus ineo gratiam. Iube nunc iam
Dinumeret illi Babylo viginti minas.
Syre, cessas ire ac facere?
SYRUS
Quid ago?
DEMEA
Dirue.
Tu illas abi et traduce.
GETA
Di tibi, Demea,
Bene faciant quum te video nostrae familiae
Tam ex animo factum velle.
DEMEA
Dignos arbitror.
Quid ais tu?
AESCHINUS
Sic opinor.
DEMEA
Multo rectius est
Quam illam puerperam nunc duci huc per viam
Aegrotam.
AESCHINUS
Nihil enim vidi melius, mi pater.
DEMEA
Sic soleo: sed eccum Micio egreditur foras.