Antamonides
Si ego minam non ultus fuero probe, quam lenoni dedi,
tum profecto me sibi habento scurrae ludificatui.
is etiam me ad prandium ad se abduxit ignavissimus,
ipse abiit foras, mé reliquit pro atriensi in aedibus,
ubi nec leno néque illae redeunt, nec quod edim quicquam datur.
pro maiore parte prandi pignus cepi, abii foras;
sic dedero: aere militari tetigero lenunculum.
nanctus est hominem, mina quem argenti circumduceret.
sed mea amica nunc mihi irato obviam veniat velim:
iam pol ego illam pugnis totam faciam uti sit merulea,
ita replebo átritate, átrior multo ut siet,
quam Aegyptini, qui cortinam ludis per circum ferunt.
Anterastilis
Tene sis me arte, mea voluptas; male ego metuo miluos,
mala illa bestia est, ne forte me auferat pullum tuom.
Adelphasivm
Vt nequeo te satis complecti, mi pater.
Antamonides
Ego me moror.
propemodúm hoc opsonare prandium potero mihi.
sed quid hoc ést? quid est? quid hóc est? quid ego video? quo modo?
quid hoc est conduplicationis? quae haec est congeminatio?
quis hic homo est cum tunicis longis quasi puer cauponius?
satin ego oculis cerno? estne illaec mea amica Anterastilis?
et ea est certo. iam pridem ego me sensi nihili pendier.
non pudet puellam ámplexari baiolum in media via?
iam hercle ego illum éxcruciandum totum carnufici dabo.
sane genus hoc mulierosumst tunicis demissiciis.
sed adire certum est hanc amatricem Africam.
heus tu, tibi dico, mulier, ecquid te pudet?
quid tibi negoti est autem cum istac? dic mihi.
Hanno
Adulescens, salve.
Antamonides
Nolo, nihil ad te attinet.
quid tibi hanc digito tactio est?
Hanno
Quia mihi lubet.
Anterastilis
Lubet?
Hanno
Ita dico.
Anterastilis
Ligula, i in malam crucem.
tune hic amator audes esse, hallex viri,
aut contrectare quod mares homines amant?
deglupta mena, sarrapis, sementium,
manstruca, halagora, sampsa, tum autem plenior
ali ulpicique quam Romani remiges.
Agorastocles
Num tibi, adulescens, malae aut dentes pruriunt,
qui huic es molestus, an malam rem quaeritas?
Antamonides
Quin adhibuisti, dum istaec loquere, tympanum?
nam te cinaedum esse arbitror magis quam virum.
Agorastocles
Scin quam cinaedus sum? ite istinc, servi, foras,
ecferte fustis.
Antamonides
Heus tu, si quid per iocum
dixi, nolito in serium convertere.
Anterastilis
Qui tibi lubido est, opsecro, Antamonides,
loqui inclementer nostro cognato et patri?
nam hic noster pater est; hic nos cognovit modo
et hunc sui fratris filium.
Antamonides
Ita me Iuppiter
bene amet, bene factum. gaudeo et volup est mihi,
si quid lenoni óptigit magni mali.
[quomque e virtute vobis fortuna optigit.]
Anterastilis
[Credibile ecastor dicit. crede huic, mi pater.]
Hanno
[Credo.]
Agorastocles
[Et ego credo. sed eccum lenonem Lycum.]
Agorastocles
Bonum virum eccum video, se recipit domum;
Hanno
[Quis hic est?]
Agorastocles
Vtrumvis est, vel leno vel Lycus.
in servitute hic filias habuit tuas
et mi auri fur est.
Hanno
[Bellum hominem, quem noveris.]
rapiamus in ius.
Hanno
Minime.
Agorastocles
Quapropter?
Hanno
Quia
†iniuriarum multo induci satius est.