(SYRUS. CHREMES.)
SYRUS
Hac illac circumcursa: inveniendum est tamen
Argentum: intendenda in senem est fallacia.
CHREMES
Num me fefellit hosce id struere? Videlicet
[Quia] Cliniae ille servus tardiusculus est,
Idcirco huic nostro tradita est provincia.
SYRUS
Quis hic loquitur? Perii. Numnam haec audivit?
CHREMES
Syre.
SYRUS
Hem.
CHREMES
Quid tu istic?
SYRUS
Recte equidem: sed te miror, Chreme,
Tam mane qui heri tantum biberis.
CHREMES
Nihil nimis.
SYRUS
“Nihil” narras? visa vero est, quod dici solet,
Aquilae senectus.
CHREMES
Heia.
SYRUS
Mulier commoda et
Faceta haec meretrix.
CHREMES
Sane, idem visa est mihi.
SYRUS
Et quidem hercle forma luculenta.
CHREMES
Sic satis.
SYRUS
Ita non ut olim; sed uti nunc, sane bona:
Minimeque miror Clinia hanc si deperit.
Sed habet patrem quendam avidum, miserum, atque aridum,
Vicinum hunc: nostine? At quasi is non divitiis
Abundet, gnatus eius profugit inopia.
Scis esse factum ut dico?
CHREMES
Quid ego nesciam?
Hominem pistrino dignum.
SYRUS
Quem?
CHREMES
Istunc servulum
Dico adolescentis.
SYRUS
Syre, tibi timui male.
CHREMES
Qui passus est id fieri.
SYRUS
Quid faceret?
CHREMES
Rogas?
Aliquid reperiret, fingeret fallacias,
Unde esset adolescenti amicae quod daret;
Atque hunc difficilem invitum servaret senem.
SYRUS
Garris.
CHREMES
Haec facta ab illo oportebat, Syre.
SYRUS
Eho quaeso, laudas qui heros fallunt?
CHREMES
In loco
Ego vero laudo.
SYRUS
Recte sane.
CHREMES
Quippe quia
Magnarum saepe id remedium aegritudinum est.
Huic iam mansisset unicus gnatus domi.
SYRUS
Iocone an serio illaec dicat, nescio;
Nisi mihi quidem addit animum, quo lubeat magis.
CHREMES
Et nunc quid exspectat, Syre? an dum hinc denuo
Abeat, cum tolerare huius sumtus non queat?
Nonne ad senem aliquam fabricam fingit?
SYRUS
Stolidus est.
CHREMES
At te adiutare oportet adolescentuli
Causa.
SYRUS
Facile equidem facere possum, si iubes:
Etenim quo pacto id fieri soleat calleo.
CHREMES
Tanto hercle melior.
SYRUS
Non est mentiri meum.
CHREMES
Fac ergo.
SYRUS
At heus tu, facitodum eadem haec memineris,
Si quid huius simile forte aliquando evenerit,
Ut sunt humana, tuus ut faciat filius.
CHREMES
Non usus veniet, spero.
SYRUS
Spero hercle ego quoque.
Neque eo nunc dico, quo quicquam illum senserim:
Sed si quid, ne quid. Quae sit eius aetas vides.
Et nae ego te, si usus veniat, magnifice, Chreme,
Tractare possim.
CHREMES
De istoc, quum usus venerit,
Videbimus quid opus sit: nunc istuc age.
SYRUS
Nunquam commodius unquam herum audivi loqui,
Nec quum male facerem crederem mihi impunius
Licere. Quisnam a nobis egreditur foras?