Callicles
Quó modo tu istuc, Stasime, dixti?
Stasimvs
Nostrum erilem filium
Lesbonicum suam sororem despondisse. em hoc modo.
Callicles
Cuí homini despondit?
Stasimvs
Lysiteli Philtonis filio,
sine dote.
Callicles
Sine dote ille illam in tantas divitias dabit?
non credibile dicis.
Stasimvs
At tu édepol nullus creduas.
si hoc non credis, ego credidero—
Callicles
Quid?
Stasimvs
Me nihili pendere.
Callicles
Quam dudum istuc aut ubi actumst?
Stasimvs
Ilico hic ante ostium,
tam modo, inquit Praenestinus.
Callicles
Tanton in re perdita,
quam in re salva Lesbonicus factus est frugalior?
Stasimvs
Atque equidem ipsus ultro venit Philto oratum filio.
Callicles
Flagitium quidem hercle fiet, nisi dos dabitur virgini.
postremo edepol ego istam rem ad me áttinere intellego.
ibo ad meum castigatorem atque ab eo consilium petam.—
Stasimvs
Propemodum quid illic festinet sentio et subolet mihi:
ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus.
o ere Charmides, quam apsenti hic tua res distrahitur tibi!
utinam te rediisse salvom videam, ut inimicos tuos
ulciscare, ut míhi, ut erga te fui et sum, referas gratiam.
nimium difficilest reperiri amicum ita ut nomen cluet,
quoi tuam quom rem credideris, síne omni cura dormias.
sed generum nostrum ire eccillum video cum adfini suo.
nescio quíd non satis inter eos convenit: celeri gradu
eunt uterque, ille reprehendit hunc priorem pallio.
haud ineuscheme astiterunt. huc aliquantum apscessero:
est lubido orationem audire duorum adfinium.