Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
T. Maccius Plautus · Rudens

Act 2, Scene 3

Text kindly provided by Perseus

Ampelisca
Intellego: hanc quae proxuma est víllam Veneris fano
pulsare iussisti atque aquam rogare.
Trachalio
Cuia ad auris
vox mi advolavit?
Ampelisca
Obsecro, quis hic loquitur? quém ego video?
Trachalio
Estne Ampelisca haec quae foras e fano egreditur?
Ampelisca
Estne hic
Trachalio, quem conspicor, calator Plesidippi?
Trachalio
East.
Ampelisca
Is est. Trachalio, salve.
Trachalio
Salve, Ampelisca.
quid agis tu?
Ampelisca
Aétatem haud malam male.
Trachalio
Melius ominare.
Ampelisca
Verum omnes sapientes decet conferre et fabulari.
sed Plesidippus tuos erus ubi, amabo, est?
Trachalio
Heia vero,
quasi non sit intus.
Ampelisca
Neque pol est neque huc quidem ullus venit.
Trachalio
Non venit?
Ampelisca
Vera praedicas.
Trachalio
Non est meum, Ampelisca.
sed quam mox coctum est prandium?
Ampelisca
Quod prandium, obsecro te?
Trachalio
Nempe rém divinam facitis hic.
Ampelisca
Quid somnias, amabo?
Trachalio
Certe huc Labrax ad prandium vocavit Plesidippum
erúm meum erus vestér.
Ampelisca
Pol haud miranda facta dicis:
si deos decepit et homines, lenonum more fecit.
Trachalio
Non rem divinam facitis hic vos neque erus?
Ampelisca
Hariolare.
Trachalio
Quid tu agis hic igitur?
Ampelisca
Ex malis multis metuque summo
capitalique ex periculo orbas auxilique opumque huc
recepit ad se Veneria haec sacerdos me et Palaestram.
Trachalio
An hic Palaestrast, obsecro, erí mei amica?
Ampelisca
Certo.
Trachalio
Inest lepos in nuntio tuo mágnus, mea Ampelisca.
sed istúc periclum perlubet quod fuerit vobis scire.
Ampelisca
Confracta est, mi Trachalio, hac nocte navis nobis.
Trachalio
Quid navis? quae istaec fabulast?
Ampelisca
Non audivisti, amabo,
quo pacto leno clanculum nos hinc auferre voluit
in Siciliam et quidquid domi fuit in navem imposivit?
ea nunc perierunt omnia.
Trachalio
Oh, Neptune lepide, salve,
nec te aleator nullus est sapientior; profecto
nimis lépide iecisti bolum: periurum perdidisti.
sed nunc ubi est leno Labrax?
Ampelisca
Periit potando, opinor.
Neptunus magnis poculis hac nocte eum invitavit.
Trachalio
Credo hercle anancaeo datum quod biberet. ut ego amo te,
mea Ampelisca, ut dulcis es, ut mulsa dicta dicis.
sed tu et Palaestra quomodo salvae estis?
Ampelisca
Scibis faxo.
de navi timidae ambae in scapham insiluimus, quia videmus
ad saxa navem ferrier; properans exsolvi restim,
dum illi timent; nos cum scapha tempestas dextrovorsum
differt ab illis. itaque nos ventisque fluctibusque
iactatae exemplis plurimis miserae perpetuam noctem;
vix hodie ad litus pertulit nos ventus exanimatas.
Trachalio
Novi, Neptunus ita solet, quamvis fastidiosus
aedilis est: si quae improbae sunt merces, iactat omnis.
Ampelisca
Vae capiti atque aetati tuae.
Trachalio
Tuo, mea Ampelisca.
scivi lenonem facere hóc, quod fecit, saepe dixi;
capillum promittam optimumst occipiamque hariolari.
Ampelisca
Cavistis ergo tu atque erus ne abiret, cum scibatis.
Trachalio
Quid faceret?
Ampelisca
Sí amabat, rogas, quid faceret? adservaret
dies nóctesque, in custodia esset semper. verum ecastor
ut multi fecit ita probe curavit Plesidippus.
Trachalio
Cur tu istuc dicis?
Ampelisca
Res palam est.
Trachalio
Scin tu? etiam qui it lavatum
in balineas, cum ibi sedulo sua vestimenta servat,
tamen surripiuntur, quippe qui quem illorum observet falsust;
fur facile qui observat videt: custos qui fur sit nescit.
sed duce me ad illam ubi est.
Ampelisca
I sane in Veneris fanum huc intro,
sedentem flentemque opprimes.
Trachalio
Vt iam istuc mihi molestumst.
sed quid flet?
Ampelisca
Ego dicam tibi: hoc sése excruciat animi,
quia leno ademit cistulam ei, quam habebat ubique habebat
qui suos parentis noscere possét: eam veretur
ne perierit.
Trachalio
Vbinam ea fuit cistellula?
Ampelisca
Ibidem in navi.
conclusit ipse in vidulum, ne copia esset eius,
qui suos parentes nosceret.
Trachalio
O facinus impudicum,
quam liberam esse oporteat servire postulare.
Ampelisca
Nunc eam cum navi scilicet abiisse pessum in altum.
et aurum et argentum fuit lenonis omne ibidem.
Trachalio
Credo aliquem immersisse atque eum excepisse.
Ampelisca
Id misera maestast,
sibi eorum evenisse inopiam.
Trachalio
Iam istoc magis usus factost,
ut eam intro consolerque eam, ne sic se excruciet animi;
nam multa praeter spem scio multis bona evenisse.
Ampelisca
At ego étiam, qui speraverint spem decepisse multos.
Trachalio
Ergo animus aequos optimum est aerumnae condimentum.
ego eo intro, nisi quid vis.—
Ampelisca
Eas. ego quod mihi imperavit
sacerdos, id faciam atque aquam hinc de proximo rogabo;
nam extemplo, si verbis suis peterem, daturos dixit.
neque digniorem censeo vidisse anum me quemquam,
cui deos atque homines censeam bene facere magis decere.
ut lepide, ut liberaliter, ut honeste atque haud gravate
timidas egentes uvidas eiectas exanimatas
accepit ad sese, haud secus quam si ex se simus natae;
ut eapse sic succincta aquam calefactat, ut lavemus.
nunc ne morae illi sim, petam hinc aquam, unde mi imperavit.
heus ecquis in víllast? ecquis hoc recludit? ecquis prodit?

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation