Ancilla
Menaechme, amare ait te multum Erotium,
ut hoc una opera sibi ad aurificem deferas,
atque huc ut addas auri pondo únciam
iubeasque spinter novom reconcinnarier.
Menaechmvs
Et istúc et aliud, si quid curari volet,
me curaturum dicito, quidquid volet.
Ancilla
Scin quid hoc sit spinter?
Menaechmvs
Nescio, nisi aureum.
Ancilla
Hoc est quod olim clanculum ex armario
te surrupuisse aiebas uxori tuae.
Menaechmvs
Numquam hercle factum est.
Ancilla
Non meministi, obsecro?
redde igitur spinter, si non meministi.
Menaechmvs
Mane.
immo equidem memini. nempe hoc est, quod illí dedi.
Ancilla
Istuc.
Menaechmvs
Vbi illae armillaé sunt, quas una dedi?
Ancilla
Numquam dedisti.
Menaechmvs
Nam pol hoc unum dedi.
Ancilla
Dicam curare?
Menaechmvs
Dicito: curabitur.
et palla et spinter faxo referantur simul.
Ancilla
Amabo, mi Menaechme, inauris da mihi
faciendas pondo duom nummum, stalagmia,
ut te libenter videam, quom ad nos veneris.
Menaechmvs
Fiat. cedo aurum, ego manupretium dabo.
Ancilla
Da sodes abs te: ego post reddidero tibi.
Menaechmvs
Immo cedo abs te: ego post tibi reddam duplex.
Ancilla
Non habeo.
Menaechmvs
At tu, quando habebis, tum dato.
Ancilla
Numquid [me] vis?—
Menaechmvs
Haec me curaturum dicito—
ut quantum possint quique liceant veneant.
iamne abiit intro? abiit, operuit fores.
di me quidem omnes adiuvant, augent, amant.
sed quid ego cesso, dum datur mi occasio
tempusque, abire ab his locis lenoniis?
propera, Menaechme, fer pedem, confer gradum.
demam hanc coronam atque abiciam ad laevam manum,
ut, siquis sequatur, hac me abiisse censeant.
ibo et conveniam servom, si potero, meum,
ut haec, quae bona dant di mihi, ex me sciat.—