Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
T. Maccius Plautus · Captivi

Act 3, Scene 5

Text kindly provided by Perseus

Hegio
Inícite huic manicas [gap] mastigiae.
Tyndarvs
Quid hoc ést negoti? quid ego deliqui?
Hegio
Rogas,
sator sartorque scelerum, et messor maxume?
Tyndarvs
Non occatorem dicere audebas prius?
nam semper occant prius quam sariunt rustici.
Hegio
At ut cónfidenter [gap] mihi contra astitit.
Tyndarvs
Decet innocentem servom átque innoxium
confidentem esse, suom apud erum potissimum.
Hegio
Adstringite isti sultis vehementer manus.
Tyndarvs
Tuós sum, tu has quidem vel praecidi iube.
sed quid negoti est, quam ob rem suscenses mihi?
Hegio
Quia me meamque rem, quod in te uno fuit,
tuis scelestis falsidicis fallaciis
deartuasti dilaceravisti atque opes
confecisti omnes, res ac rationes meas:
ita mi exemisti Philocratem fallaciis.
illum esse servom credidi, te liberum;
ita vosmet aiebatis itaque nomina
inter vos permutastis.
Tyndarvs
Fateor, omnia
facta esse ita ut tu dicis, et fallaciis
abiisse eum abs te mea opera atque astutia;
an, obsecro hercle te, id nunc suscenses mihi?
Hegio
At cum cruciatu maxumo id factumst tuo.
Tyndarvs
Dum ne ob male facta, peream, parvi aestumo.
si ego hic peribo, ast ille ut dixit non redit,
at erit mi hoc factum mortuo memorabile,
me meum erum captum ex servitute atque hostibus
reducem fecisse liberum in patriam ad patrem,
meumque potius me caput periculo
praeoptavisse, quam is periret, ponere.
Hegio
Facito ergo ut Acherunti clueas gloria.
Tyndarvs
Qui per virtutem, periit, at non interit.
Hegio
Quando ego te exemplis pessumis cruciavero
atque ob sutelas tuas te morti misero,
vel te interiisse vel periisse praedicent;
dum pereas, nihil intererit: dicant vivere.
Tyndarvs
Pol si istuc faxis, haud sine poena feceris,
si ille huc rebitet, sicut confido affore.
Aristophontes
Pro di immortales, nunc ego teneo, nunc scio
quid hoc sít negoti. meus sodalis Philocrates
in libertate est ad patrem in patria. bene est,
nec quisquam est mihi, aeque melius cui velim.
sed hoc mihi aegre est, me huic dedisse operam malam,
qui nunc propter me meaque verba vinctus est.
Hegio
Votuin te quicquam mi hodie falsum proloqui?
Tyndarvs
Votuisti.
Hegio
Cur es ausus mentiri mihi?
Tyndarvs
Quia vera obessent illi quoi operam dabam:
nunc falsa prosunt.
Hegio
At tibi oberunt.
Tyndarvs
Optumest.
at erum servavi, quem servatum gaudeo,
cui me custodem addiderat erus maior meus.
sed malene id factum árbitrare?
Hegio
Pessume.
Tyndarvs
At ego aio recte, qui abs te sorsum sentio.
nam cogitato, si quis hoc gnato tuo
tuos servos faxit, qualem haberes gratiam?
emitteresne necne eum servom manu?
essetne apud te is servos acceptissimus?
responde.
Hegio
Opinor.
Tyndarvs
Cur ergo iratus mihi es?
Hegio
Quia illi fuisti quam mihi fidelior.
Tyndarvs
Quid? tu una nocte postulavisti et die
recens captum hominem, nuperum novicium,
te perdocere ut melius consulerem tibi,
quam illi, quicum una a puero aetatem exegeram?
Hegio
Ergo ab eo petito gratiam istam. ducite,
ubi ponderosas crassas capiat compedes.
inde ibis porro in latomias lapidarias.
ibi quom alii octonos lapides effodiunt, nisi
cotidiano sesquiopus confeceris,
Sescentoplago nomen indetur tibi.
Aristophontes
Per deos atque homines ego te obtestor, Hegio,
ne tu istunc hominem perduis.
Hegio
Curabitur;
nam noctu nervo vinctus custodibitur,
interdius sub terra lapides eximet:
diu ego húnc cruciabo, non uno absolvam die.
Aristophontes
Certumne est tíbi istuc?
Hegio
Non moriri certius.
abducite istum actutum ad Hippolytum fabrum,
iubete huic crassas compedes impingier;
inde extra portam ad meum libertum Cordalum
in lapicidinas facite deductus siet:
atque hunc me velle dicite ita curarier,
ne qui deterius huic sit quam cui pessume est.
Tyndarvs
Cur ego te invito me esse salvom postulem?
periclum vitae meae tuo stat periculo.
post mortem in morte nihil est quod metuam mali.
etsi pervivo usque ad summam aetatem, tamen
breve spatium est perferundi quae minitas mihi.
vale atque salve, etsi aliter ut dicam meres.
tu, Aristophontes, de me ut meruisti, ita vale;
nam mihi propter te hoc optigit.
Hegio
Abducite.
Tyndarvs
At unum hoc quaeso, si huc rebitet Philocrates,
ut mi eius facias conveniundi copiam.
Hegio
Periistis, nisi hunc iam e conspectu abducitis.
Tyndarvs
Vis haec quidem hercle est, et trahi et trudi simul.—
Hegio
Illic ést abductus recta in phylacam, ut dignus est.
ego illís captivis aliis documentum dabo,
ne tale quisquam facinus incipere audeat.
quod absque hoc esset, qui mihi hoc fecit palam,
usque offrenatum suis me ductarent dolis.
nunc certum est nulli posthac quicquam credere.
satis súm semel deceptus. speravi miser
ex servitute me exemisse filium:
ea spes elapsa est. perdidi unum filium,
puerum quadrimum quem mihi servos surpuit,
neque eum servom umquam repperi neque filium;
maior potitus hostium est. quod hoc ést scelus?
quasi in orbitatem liberos produxerim.
sequere hac. reducam te ubi fuisti. neminis
miserere certum est, quia mei miseret neminem.—
Aristophontes
Exauspicavi ex vinclis. nunc intellego
redauspicandum esse in catenas denuo.—

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation